Ik vind dat een ingewikkeld genre. Wanneer is er sprake van shockerende kunst? Als toeschouwers in opstand komen? Zoals bij het werk van de Amerikaanse fotograaf/kunstenaar Andres Serrano? Zijn pornografische foto’s zijn meermaals met o.a. hamers door woedende toeschouwers gedeeltelijk vernield. Serrano maakt zeer indringend en voor velen erg ongemakkelijk werk. Wel altijd esthetisch en technisch subliem. Een artikel in de Volkskrant wees dat prachtig uit. Jeff Koons was ook een kunstenaar die met zijn tentoonstelling ‘Made in Heaven’ (pornografie) met zijn toenmalige vrouw (la) Cicciolina veel negatieve reacties losmaakte. Zijn porseleinen kitschbeelden werden tot dan niet serieus genomen door het grote publiek. Nu is Koons een gevierd kunstenaar. Dankzij spraakmakend werk als Ballon Dog en misschien ook door ‘Made in Heaven’. En is een negen meter lange zuurstokroze rups die ontpopt in knuffelende doodshoofdvlinders (Antistrot) shockerende kunst? Zegt u het maar. Kunst die je ongemakkelijk maakt is niet per definitie shockerend, het gaat ook om het standpunt van de kijker. Kunst die de gewelddadige en nietsontziende mens toont kan inderdaad iemand machteloos en woedend maken. Maar wat is de les? Wordt je als kijker een klein beetje beter mens? En wat te denken van een schilderij als ‘Les Demoiselles d’Avignon’ van Picasso, dat destijds als shockerend werd ervaren? Nu geldt het werk als een absoluut meesterwerk. En waar loopt de scheidslijn tussen controversieel en shockerend? Zoals gezegd, ik vind het een ingewikkeld genre.