Blog

Op de hoogte blijven van mijn blogs? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.

• Een dure grap

  4 mei 2022

  En weer is het een Rembrandt jaar! Het houdt maar niet op. Dit keer de triomftocht van het door de staat aangeschafte, peperdure 'De Vaandeldrager'(1636) van Rembrandt van Rijn. Het komend jaar wordt het schilderij in alle twaalf provincies tentoongesteld. Te beginnen in Friesland. Moeten we hier blij mee zijn? Ja en nee. Voor de goede orde, ik ben geen Rembrandt hater. Maar ik verbaas me er keer op keer over dat als het om Rembrandt gaat, alle redelijkheid als sneeuw voor de zon verdwijnt. Lijden we misschien aan een nationale Rembrandt blindheid? Alles wordt uit de kast gehaald om de aanschafprijs van 175 miljoen euro te rechtvaardigen. Het is goed dat de burgers van Nederland de kans krijgen om dit zogenaamde meesterwerk te zien, zonder hiervoor uren te moeten reizen. Aan de andere kant lijkt het op een smoes om de belangrijkheid van het doek te benadrukken. Dat is een beetje onzin. Want 'De vaandeldrager' is een goed schilderij maar zeker geen 'missing link' in de vaderlandse collectie zoals het Rijksmuseum ons wil laten geloven. Daar zijn de kenners het over eens. Ik denk simpelweg dat het om een droom gaat van de beleleidsmakers van het Rijksmuseum die is uitgekomen. Met dank aan de verblinde politici van Nederland. 

  Lees meer >> | 11 keer bekeken

• Onzinnig

  27 april 2022

  Na het lezen van het bericht dat Max Verstappen is verkozen tot de beste sportman van de wereld dacht ik dat er waarschijnlijk over van alles en nog wat een 'best off ' lijstje is. Zou er een bestaan over slechte kunst? Zo ja, dan wil ik graag een lijstje zien van de tien slechtste kunstwerken! Die lijst bestaat natuurlijk en is van Google. Raar maar waar. Het aller slechtste kunstwerk is volgens Google het landschapsschilderij 'Woldgate lane to Burton' van David Hockney! En om het nog gekker te maken zijn de posities twee en zes ook voor schilderijen van Hockney! Hebben ze bij Google soms een hekel aan de sympathieke Brit? Het zijn geen topwerken maar ook niet zo slecht. Nummer drie is eveneens curieus. Een verzameling boeken over de islam zorgvuldig geplaatst op een tafel, vormen de schaduw van de skyline van Manhattan, inclusief de twin towers! De keuze om de restauratie van 'Christus van Borja' van Elias Garcia Martinez op te nemen in de lijst vind ik zeer terecht. Eigenlijk zou dit geknoei op de eerste plaats moeten staan. Met afstand de slechtste restauratie ooit. Maar eigenlijk is zo'n lijst onzin. Kunstwerken goed of slecht vinden heeft ook met smaak te maken. Met uitzondering voor die restauratie van 'Christus van Borja'. Dat is echt een gruwel.

  Lees meer >> | 17 keer bekeken

• Wel of niet omstreden

  20 april 2022

  Je hebt omstreden kunstenaars en je hebt omstreden kunst. Of beide. Omstreden kunst van omstreden kunstenaars. Als het om omstreden kunstenaars gaat is het vaak niet zo lastig om te begrijpen waarom dat zo is. Neem de Belgische kunstenaar/theatermaker Jan Fabre. Fabre staat voor

  Lees meer >> | 55 keer bekeken

• Een brug te ver

  13 april 2022

   Moderne kunst lijkt niet voor iedereen weggelegd te zijn. Dat is niet moeilijk te snappen. Mensen willen nu eenmaal graag begrijpen waar ze naar kijken. Dat lukt bij het werk van de oude meesters misschien nog wel het beste. Al zal de verstopte symboliek in veel schilderijen onopgemerkt blijven. De Franse impressionisten kunnen na een moeilijke start rekenen op een brede waardering. Het van oorsprong Duitse expressionisme mag zich eveneens verheugen op veel liefhebbers. Maar kunst die geen of moeilijk zichtbare onderwerpen behandelt heeft het moeilijk. Dan gaat voor veel mensen de deur dicht. In de lijst van de 100 bekendste kunstenaars/

  Lees meer >> | 13 keer bekeken

• Kunst niet voor iedereen

  6 april 2022

  De verkoop van topkunst zit weer in de lift. Veilinghuizen Christie's en Sotheby's zijn opgelucht. Zij kunnen weer verder met het domineren van de kunsthandel. Ongeveer 90 procent van de topkunst in de wereld wordt via deze veilingreuzen verhandeld. De omzet is 4 miljard euro per jaar. Dat is kunst voor heel grote portemonnees. Niet die van jou of die van mij. Dat is natuurlijk niets nieuws. Maar zorgelijk is het wel. Deze kunst verdwijnt letterlijk uit het zicht. Tot het kunstwerk weer opnieuw in de verkoop gaat natuurlijk. Dan kunnen we er op kijkdagen snel een blik op werpen. Nog even en de veilinghuizen nemen de functie van de musea over. Maar niet getreurd, er zijn wat donkere wolkjes boven Christie's en Sotheby's waar te nemen. De Europese Commissie is een onderzoek naar kartelvorming gestart. Beter laat dan nooit want Christie's en Sotheby's werken al samen sinds de jaren tachtig. Maar of er wat zal veranderen? Topkunst is blijkbaar voor de elite. Zoals die krijttekening van Peter Paul Rubens die prinses Christina voor 6 miljoen euro verkocht in 2019. Iedereen was twee minuten boos dat het werk niet voor Nederland werd behouden. Maar ja, deze tekening was al niet publiekelijk te bekijken én het ging niet om een Rembrandt! C'est la vie.

  Lees meer >> | 16 keer bekeken

• Bewonderd en verguisd

  30 maart 2022

  Norman Rockwell (1894-1978) is nog steeds de meest geliefde kunstschilder van Amerika. Buiten de States is hij vooral bekend bij liefhebbers van realistische kunst met een twist. Hij maakte 40 jaar lang de voorpagina van The Saturday Evening Post. In handboeken over Amerikaanse kunst komt hij niet of nauwelijks voor. Aan de kwaliteit van zijn werk kan het niet gelegen hebben. Je mag hem gerust een virtuoos noemen. Dat Rockwell geen hoge pet op had van abstracte kunst en dit niet onder stoelen of banken stak, heeft er wellicht toe bijgedragen dat de kunstelite hem links liet liggen. Ook van belang was dat Rockwell werd verweten dat hij veel te commercieel te werk ging. Te zeer verweven met het zakenleven. Notabene in een periode dat Amerika trots was op het commerciële succes van hun toonaangevende abstracte kunst! Maar ja, een kunstenaar wiens werk via reproductie volop te krijgen was op wenskaarten, posters en kalenders was natuurlijk niet serieus te nemen door het kunstestablishment. Oke, het werk van Rockwell is laagdrempelig. Maar wel doorspekt met humor en maatschappelijke verwijzingen én het is superieur geschilderd. Was dit in Nederland ook niet het geval met het werk van ene Rien Poortvliet?

  Lees meer >> | 12 keer bekeken

• Pop art

  23 maart 2022

  Pop art heb ik altijd leuk gevonden. Eerst door het kleurrijke en ogenschijnlijk ongecompliceerde karakter van deze kunststroming. Denk bijvoorbeeld aan de serie zeefdrukken van Marilyn Monroe van Andy Warhol of de opgeblazen stripafbeeldingen van Roy Lichtenstein. Herkenbare en alledaagse afbeeldingen. Later begreep ik dat pop art kunstenaars gewoon  deden wat kunstenaars doen. En dat is de wereld een spiegel voorhouden! Zoals de impressionisten 100 jaar geleden ineens schilderijen gingen maken met de focus op 'de beleving van het moment'. En dat ging gepaard met nieuwe schildertechnieken. Zo is het in feite ook met pop art. De focus lag nu op het consumeergedrag in de samenleving eind jaren vijftig van de vorige eeuw. En uiteraard werden nieuwe technieken geïntroduceerd. Dat er veel beroemde Amerikaanse pop art kunstenaars zijn komt denk ik omdat de Amerikanen veel eerder dan de rest van de wereld overgingen op massaconsumptie. Pop art is opmerkelijk genoeg niet in Amerika ontstaan. Dat gebeurde in 1956 in Engeland. De collage 'Just what is it that makes today’s homes so different, so appealing' van de Brit Richard Hamilton is het eerste pop art kunstwerk met een iconische status. Hoe dan ook, ik vind pop art nog steeds leuk.

  Lees meer >> | 19 keer bekeken

• Kennis opdoen

  16 maart 2022

  Ik weet niet zo veel over de Japanse prentkunst dus was de tentoonstelling 'Sōsaku hanga. Creatieve prentkunst uit Japan' in het Sieboldhuis in Leiden een goede reden om wat aan die kennis te doen. Ik moest even nadenken over dat 'creatieve' in de titel. Is kunst niet altijd creatief? Maar zoals gezegd, ik weet niet zo veel over de Japanse prentkunst. In Japan is de prentkunst al eeuwenlang een commerciële aangelegenheid. Er waren vier partijen actief. Allereerst de uitgever. Die bepaalde het onderwerp van de prent en koos een geschikte kunstenaar. Vervolgens maakte de kunstenaar het ontwerp. Na goedkeuring ging een houtbloksnijder aan de slag om voor de verschillende kleuren een apart drukblok te snijden. Een drukker produceerde een bepaalde oplage. Als de prent een succes was werd een nieuwe oplage gedrukt. De uitgever had van het begin tot het einde de totale controle op de publicatie. De 150 prenten van de expo in Leiden zijn de creatieve vruchten van kunstenaars en niet van een uitgever. Deze werkwijze ‘Sōsaku hanga' genoemd, was tot omstreeks 1900 ongebruikelijk. De prenten lieten ook een ander Japan zien. Vooral een moderner Japan. En de prenten zelf? Heel mooi. Ik zag er een aantal die ik graag boven de bank zou hangen. Te zien tot 29 mei.

  Lees meer >> | 17 keer bekeken

• Wat moet je er mee?

  9 maart 2022

  Er zijn van die zaken waarvan ik denk, wat moet je er mee? Ik heb het nu niet over de oorlog in Oekraïne. Deze oorlog is verschrikkelijk en gaat mijn voorstellingsvermogen ver te boven. Nee, ik houd het bij kunstzaken. En vandaag gaat deze blog over de zogenaamde 'geheime' portretten van Piet Mondriaan. Er zijn weer twee kinderportretten van deze beroemde kunstenaar ontdekt. De kunstwereld is opgetogen en de werken worden binnenkort geveild. Vermoedelijk voor een aanzienlijk bedrag. Die kinderportretten zijn niet slecht, maar ook niet beter dan de portretten die overal in galeries te koop zijn. Daarmee wil ik zeggen dat er veel goede portretschilders zijn. Maar ja, als er Piet Mondriaan op staat schiet de prijs natuurlijk wel flink omhoog. Kijk, dát vind ik dus lastig. ik snap natuurlijk best dat werk van wereldberoemde kunstenaars meer waard is dan dat van onbekende kunstenaars. Maar het punt is dat Mondriaan niet beroemd geworden is door zijn portretten. Hij maakte ze vooral om brood op de plank te krijgen en het waren er best veel. Ze worden als buitenbeentjes in zijn oeuvre beschouwd. Zijn bekende gestileerde schilderijen zijn echter van een totaal andere orde en ik vind het terecht dat die de wereld veroverd hebben. Maar die portretten. Wat moet je er mee?

  Lees meer >> | 13 keer bekeken

• De Nachtwacht reconstructie

  2 maart 2022

  Toch maar weer gekeken. Naar het ooit zeer geslaagde kunstprogramma 'het geheim van de Meester'. Ik was benieuwd hoe het team het er van af zou brengen met de geheimen en de reconstructie van Rembrandts Nachtwacht. Ik twijfelde geen moment aan de kwaliteiten van onderzoeker en kunstenaar Lisa Wiersma. Eigenlijk ook niet aan de expertise van de andere teamleden. Maar Lisa schildert prachtig zonder veel ophef. Ze heeft wel twijfels maar ik blijf haar geloofwaardig en  ongekunsteld vinden. Dat lukt ook nog wel bij materiaaldeskundige Joris Dik. Al vind ik zijn rol niet altijd overtuigend. Wetenschapshistoricus Thijs Hagendijk komt niet altijd waarachtig over en restaurator Michel van de Laar vind ik op het irritante af, veel te veel dwepen met zijn kennis. Vooral toen hij de kijker mededeelde dat bij hem thuis veel over het werk en de belangrijkheid van Rembrandt werd gediscussieerd. Lekker belangrijk. Maar goed. Het was een prima idee om de reconstructie te schilderen in zijn oorspronkelijke formaat, dus voordat er stukken waren afgesneden. Ook leuk dat de reconstructie plaatsvond in de Eregalerij van het Rijksmuseum en dat aan de overkant het origineel wetenschappelijk onderhanden werd genomen. Maar of ik de volgend keer weer kijk...

  Lees meer >> | 14 keer bekeken

Meer blogs >>