Bert Hassing

En weer is het een Rembrandt jaar! Het houdt maar niet op. Dit keer de triomftocht van het door de staat aangeschafte, peperdure 'De Vaandeldrager'(1636) van Rembrandt van Rijn. Het komend jaar wordt het schilderij in alle twaalf provincies tentoongesteld. Te beginnen in Friesland. Moeten we hier blij mee zijn? Ja en nee. Voor de goede orde, ik ben geen Rembrandt hater. Maar ik verbaas me er keer op keer over dat als het om Rembrandt gaat, alle redelijkheid als sneeuw voor de zon verdwijnt. Lijden we misschien aan een nationale Rembrandt blindheid? Alles wordt uit de kast gehaald om de aanschafprijs van 175 miljoen euro te rechtvaardigen. Het is goed dat de burgers van Nederland de kans krijgen om dit zogenaamde meesterwerk te zien, zonder hiervoor uren te moeten reizen. Aan de andere kant lijkt het op een smoes om de belangrijkheid van het doek te benadrukken. Dat is een beetje onzin. Want 'De vaandeldrager' is een goed schilderij maar zeker geen 'missing link' in de vaderlandse collectie zoals het Rijksmuseum ons wil laten geloven. Daar zijn de kenners het over eens. Ik denk simpelweg dat het om een droom gaat van de beleleidsmakers van het Rijksmuseum die is uitgekomen. Met dank aan de verblinde politici van Nederland.