Pop art
Pop art heb ik altijd leuk gevonden. Eerst door het kleurrijke en ogenschijnlijk ongecompliceerde karakter van deze kunststroming. Denk bijvoorbeeld aan de serie zeefdrukken van Marilyn Monroe van Andy Warhol of de opgeblazen stripafbeeldingen van Roy Lichtenstein. Herkenbare en alledaagse afbeeldingen. Later begreep ik dat pop art kunstenaars gewoon deden wat kunstenaars doen. En dat is de wereld een spiegel voorhouden! Zoals de impressionisten 100 jaar geleden ineens schilderijen gingen maken met de focus op 'de beleving van het moment'. En dat ging gepaard met nieuwe schildertechnieken. Zo is het in feite ook met pop art. De focus lag nu op het consumeergedrag in de samenleving eind jaren vijftig van de vorige eeuw. En uiteraard werden nieuwe technieken geïntroduceerd. Dat er veel beroemde Amerikaanse pop art kunstenaars zijn komt denk ik omdat de Amerikanen veel eerder dan de rest van de wereld overgingen op massaconsumptie. Pop art is opmerkelijk genoeg niet in Amerika ontstaan. Dat gebeurde in 1956 in Engeland. De collage 'Just what is it that makes today’s homes so different, so appealing' van de Brit Richard Hamilton is het eerste pop art kunstwerk met een iconische status. Hoe dan ook, ik vind pop art nog steeds leuk.