Ik was het even vergeten maar dankzij de prachtige documentaire Vogelparadijs: Peter Vos, Tekenaar weet ik het weer. Wat een geweldenaar. Hij was vooral bekend van zijn dierentekeningen, met name van vogels en specifiek van mussen. Maar eigenlijk kon hij alles tekenen wat hij zag. Door goed te kijken begrijp je beter hoe alles in elkaar zit was een van zijn motto’s. Vos was een briljant kunstenaar maar helaas geen briljant mens. Drank, zwaarmoedigheid en een afkeer van mensen waren dagelijkse worstelingen voor Vos. Dat zie je wel meer bij hoogvliegers zoals hij. Ik ben dan ook niet echt jaloers op zijn geniale vakmanschap. Ik kan er wel van genieten. De serie ‘Depressie’ die in de film te zien is, is om te huilen zo mooi. Geniaal. Zijn zoon vond de tekeningen jaren na voltooing in een kast en wilde weten waarom zijn vader er niets mee had gedaan. ‘Dat zou niet aardig voor je moeder zijn geweest’ was het antwoord. Wat ik dan weer hiel lief van hem vond. Peter Vos is alweer zeven jaar dood maar zijn werk leeft en hij is de beste tekenaar van Nederland.