Verzamelen
Ik verzamel op bescheiden schaal cd’s en platen van voornamelijk popmuziek. Ik zou ook best kunst willen verzamelen. Maar mijn beurs is daar helaas niet toereikend genoeg voor. Of ik moet zo’n inval krijgen als Ronald de Groen. Groen had begin deze eeuw een handelskantoor in Noord-Korea en kwam in aanraking via collega Willem van der Bijl met sociaal-realistische schilderijen. Het was zo goed geschilderd dat het duo besloot om meer schilderijen te kopen. Aanvankelijk voor een paar honderd euro maar al gauw stegen de prijzen. Soms naar 10 duizend euro per stuk. Dus helemaal vies van het kapitalisme zijn ze daar toch niet. Alles ging officieel, inclusief uitvoerpapieren. Er werd contant afgerekend met de Noord-Koreaanse eigenaren. In dollars of euro’s. Ja, ja, die duivelse westerlingen. In 2011 werd Van der Bijl door het regime opgepakt. Na twee weken mocht hij naar huis om nooit meer terug te keren. De hobby van de Groen is wel wat doorgeschoten. Hij bezit nu zo’n 3500 Noord-Koreaanse propaganda schilderijen. Waarschijnlijk de grootste collectie ter wereld. Tsja of ik dat nu wil. Nu zijn (tot 4 september) 51 schilderijen uit de verzameling te zien in de Maria Magdalenakerk in Goes. Ter gelegenheid van het Goes-Aziëjaar. Gratis. Kijk, dat past mooi bij het socialistisch gedachtengoed.