Banaliteit en verleiding zijn belangrijke thema's in het werk van Jeff Koons. Postmodern, camp, kitsch en zelfs überkitsch wordt dat genoemd. De drieënzestig jarige kunstenaar vind het allemaal prima en gaat gewoon door met waar ie goed in is. Iets bedenken waar iedereen een mening over heeft en dan het werk overal op de wereld laten zien. Dat is naar mijn mening een geweldige kwaliteit. Daar kan ik een beetje jaloers op worden. Niet zozeer op zijn ideeën maar op zijn marketingvaardigheden. Hij is in goed gezelschap van de Brit Damien Hirst. Ook een kunstenaar die je niet uit hoeft te leggen hoe je kunst aan de man moet brengen. Maar goed, Jeff Koons dus. Zijn nieuwste project heet 'Gazing Ball' en bestaat uit het toevoegen van een spiegelende kobaltblauwe bol aan een gekopieerd beroemd kunstwerk. De bol is aan de voorkant van de replica bevestigd en reflecteert de toeschouwers en hun omgeving. Zij worden daardoor letterlijk in het kunstwerk opgenomen. Althans dat zegt Koons. Alsof zo'n meesterwerk de hulp van Jeff Koons nodig heeft. Misschien eerder andersom? Gazing Ball (Perugino Madonna and Child with Four Saints), is te zien in de De Nieuwe Kerk Amsterdam tot 8 april.