Als Picasso de opdracht krijgt om een wandschildering te maken voor het Spaanse Paviljoen op de wereldtentoonstelling in Parijs 1937 ondergaat de beroemde kunstenaar een heuse artist's block. Wat te schilderen? Nou, dat is in één klap over als hij van het drama van Guernica hoort. De Spaanse burgeroorlog is dan een jaar aan de gang als Duitse en Italiaanse bommenwerpers de fascisten leider Franco een handje komen helpen. Wellicht een test voor wat komen zal? Het dorpje Guernica wordt compleet van de kaart geveegd en er zijn honderden slachtoffers te betreuren. Het exacte aantal is niet bekend. Picasso stuurt zijn nieuwe vriendin Dora Maar naar het rampgebied voor documentatie. Het gebeurde raakt Picasso diep en hij gaat voortvarend aan de slag om zijn pijn en woede om te zetten naar beeld. Het is een meesterwerk geworden van drie-en-een-halve meter bij bijna acht meter. Uitgevoerd in zwart, grijs en wit. Een schilderij dat de waanzin, pijn en verdriet van oorlog onnavolgbaar weergeeft. Een ware aanklacht tegen oorlog. Na tachtig jaar nog steeds actueel. Ook dat is waanzin.