Bert Hassing

Er is al veel geschreven over de nieuwe opstelling van de vaste collectie van het Stedelijk Museum Amsterdam. Nu ik het met eigen ogen gezien hebt begrijp ik de consternatie. Ofwel ik ben het met de criticasters eens. Het is niks. De grote nieuwe ondergrondse zalen zijn door schotten verdeeld. Op de schuin in de ruimte geplaatste wanden worden diverse kunststromingen gepresenteerd. Op papier is dat misschien een goed idee. Maar in de praktijk niet. Werken van Willem de Kooning, Jackson Pollock, Mark Rothko en Barnett Newman hangen binnen een paar vierkante meter! Elk van die kunstwerken verdient een flinke ruimte om tot hun recht te komen. Niet vlak bij elkaar. Op deze manier is hun het recht om te schitteren ontnomen. Als toeschouwer sta je er midden in. Ik werd er een beetje kribbig van want er is totaal geen rust. Andere thema's dringen zich op. Nergens een geschikte zitplek om aandacht te geven aan een kunstwerk naar keuze. Het Stedelijk heeft echt heel veel moois maar zoals het nu wordt getoond is het alleen goed voor wie wat wil leren over moderne kunst. Ervan genieten kan niet meer. Zonde.