Eurovisie Songfestival

Het is weer voorbij. Het Eurovisie Songfestival. Pfff... Het zal aan mij liggen maar ik snap niks van al die media-aandacht. De Volkskrant pakte flink uit in het kunst- en cultuurkatern met uitgebreide analyses van alle deelnemers. De krant tipte België. En die haalde niet eens de finale. De VARA-gids deed overigens niet voor de krant onder. Ook analyses met puntenwaardering. Bladzijde na bladzijde. En wat blijft er van de muziek over? Alleen die van ABBA toch? Drie miljoen aan de buis gekluisterd kijkers hadden een lange en spannende avond, veronderstel ik. Uiteindelijk ging de hoofdprijs naar Israël. En het moet dus een beetje idioot zijn. Het grote publiek kan een vreemde act blijkbaar prima waarderen. Dat is eigenlijk wel weer leuk. In 2006 een snoeiharde metalband met maskers uit Finland. Vier jaar geleden won een zangeres met baard uit Oostenrijk en nu dus Netta Barzila die een kip na doet. Maar wel een kip met een diepere betekenis.... Ik heb het niet gezien maar Waylon stond er bij en keek er naar. Hij deed het blijkbaar nog niet gek genoeg. De volgende keer echt maf dan maar.