Radicaal
Omschrijven wat radicale kunst is, is misschien nog moeilijker dan uitleggen wat kunst in het algemeen is. Wat mij betreft is het kunst die de toeschouwer uitdaagt maar ook uitnodigt om over een bepaald onderwerp na te denken. Niet zelden zorgt zo'n kunstwerk voor een schok bij een niets vermoedende kijker. Zeker als geweld of sex het gekozen onderwerp is. Hele volksstammen vinden het werk van Karel Appel radicaal en drie keer niks. Maar ook 'De Stijl' kon een eeuw geleden rekenen op flinke weerstand. Nu wordt de beweging gezien als de grote vernieuwer in de schilderkunst. De kunstopvatting van het progressieve 'Dada' werd begin 1900 zeer kritisch ontvangen maar wordt nu alom gewaardeerd. Misschien is het een kwestie van tijd? Radicale kunst is overigens niet hetzelfde als 'Shock Art'. Bij shock art staat, de naam zegt het al, het shockeren van de kijker centraal. Wel vaak met een bedoeling. Niet mijn 'cup of tea'. Bij radicale kunst gaat het om nieuwe wegen of uitingen in de kunst te vinden danwel om de grenzen van de kunst op te zoeken. Dat heeft de afgelopen eeuw veel goede kunst opgeleverd. Ook al is niet iedereen het met me eens. Het blijft moeilijk.