De Schreeuw
Elke keer als ik een afbeelding van 'De Schreeuw' van de Noorse kunstenaar Edvard Munch (1863-1944), onder ogen krijg ben ik verwonderd. Dat is best gek want ik ken dat schilderij uit 1893 heus wel. Helaas nooit in het echt gezien. Ook niet toen hij in 2015 een tijdje in het Van Gogh museum te gast was. Het is geen realistisch werk, maar eigenlijk toch ook weer wel. De wanhoop van het wezen op de voorgrond knalt van het doek. De woest golvende en fel gekleurde lucht grijpt je bij de strot. De twee wazige figuren op de achtergrond lijken het geheel te versterken. Drama alom. Misschien dat deze optelsom van de 'De Schreeuw' zo'n aangrijpend werk maakt. Van de vier 'schreeuwen' die Munch produceerde hangen er drie in Noorse musea en de vierde hangt thuis bij een Amerikaanse miljardair. Veel mensen denken dat de titel verwijst naar de open mond van het personage. Munch zei er zelf dit over 'De zon ging onder, de wolken waren rood getint als met bloed. Het kwam me voor alsof de hele natuur aan het schreeuwen was, het was net of ik een schreeuw kon horen'. Prachtig, ik blijf me graag verbazen.