Na het afspelen van 'Time and a Word' van Yes bedacht ik dat dit album alweer bijna 50 jaar oud is. Een hersenspinsel die ik wel meer heb als ik een lp uit de platenkast trek. Onwillekeurig noem ik het jaar van uitkomen. Of ik raad ernaar. Bij films doe ik dat ook. Maar als ik naar een kunstwerk kijk doe ik dat weer niet. Een verschil is dat ik de meeste muziek thuis beleef en kunst meestal in een museum. Popmuziek wordt over het algemeen niet als een kunstvorm beschouwd. Hooguit kunst met een heel kleine k. En er is nog iets anders. Een action painting van Jackson Pollock uit 1954 hoort bij de moderne kunst evenals een muziekstuk van Pierre Boulez uit 1968. 'Time and a Word' (1970) is geen kunst, maar ook geen moderne muziek. Hooguit classic-rock. Beter bekend als oude lullenmuziek. Het is wat eigenaardig dat over deze waardering zo verschillend wordt gedacht. Is dat erg? Welnee, ik geniet nog steeds volop van 'oude' popmuziek. Maar misschien moet ik eens ophouden met het raden van wanneer bijvoorbeeld, de eerst lp van Frank Zappa uitkwam.