De lock-down is voor veel mensen meer dan alleen maar lastig. Legio banen in uiteenlopende disciplines worden ernstig bedreigt. Ik ben al een tijdje thuis en mijn pensioen is nabij. Daardoor zijn de richtlijnen goed vol te houden. Maar als je carrière zwaar onder druk staat, lijkt me dat een heel ander verhaal. Alle reden om je in je eigen wereldje veilig terug te trekken. Tenminste, als je zo'n wereldje tot je beschikking hebt. Zelf ben ik jaloers op het zelf gecreëerde universum van Charles Avery. Deze Schotse kunstenaar is niet alleen een geweldige tekenaar maar heeft een niet te stuiten ambitie en verbeelding. Ik kende hem niet totdat ik een paar jaar terug min of meer toevallig een tentoonstelling van de Schot in GEM, museum voor actuele kunst in Den Haag binnen liep. Ik was gelijk verkocht. Tekeningen van 6 meter bij 4 meter zijn bij hem heel gewoon. Op die tekeningen leven mensen bijvoorbeeld in de stad Onomatopoeia. Leven ja. Elk werk vertelt een verhaal over de inwoners van deze stad of het eiland of de wildernis. Dat neemt Avery tamelijk serieus. Nadeel echter is het enorme formaat van de tekeningen. Ze zijn alleen in een museum goed te zien. Lekker wegzwijmelen in een fantasiewereld. Heerlijk. De echte wereld is anders.