Droedeltuin
Het is al heel wat jaren geleden dat ik op Jardin d’émail van Jean Dubuffet stond. Het enorme kunstwerk van de Fransman pronkt al sinds 1974 in de beeldentuin van het Kröller-Müller museum en is een absolute hit. Wie kent de beroemde droedeltuin niet? Honderdduizenden bezoekers hebben het gevaarte beklommen. Talloze gezinnen zaten in verwondering hun boterhammen te eten in een betoverende witte betonnen omgeving met zwarte kronkelende lijnen. En dat is zoals je kon verwachten niet zonder gevolgen gebleven. Het werk was bijna versleten en dus was een grondige renovatie onvermijdelijk. Na 4 jaar is de gigantische klus geklaard en is de droedeltuin weer helemaal klaar voor de volgende generatie kunstliefhebbers. Hoewel ik denk dat veel mensen Jardin d’émail niet echt zien als een kunstwerk. Het hypnotische effect dat het spierwitte beton en zwarte belijning oproept doet daar weinig aan af. Het is een curieus geval maar ook een leuke plek om op te lopen of in de zon te zitten. Het is bijna pretentieloos. Wat natuurlijk niet zo is. Bestaat er nog een ander kunstwerk waarvan je dat ook kan zeggen? De tuin is waarschijnlijk op 1 juni te bezoeken. De 'to do' lijst wordt langer en langer.