We mogen de musea weer in. Hoera! Alleen moet je wel online een ticket kopen en een tijd kiezen. Oke, geen punt toch? Dat is de juiste manier om niet te veel bezoekers in de zalen te laten. Ja, dat weet ik wel. Maar ik ben nog nergens geweest! Vind ik de drempel soms te hoog? Of ben ik toch niet zo'n kunstliefhebber? Ben ik bang voor Covid-19? Wie weet. Ik mocht 'vroeger' graag spontaan voorstellen om naar een expositie te gaan. Als het een groot evenement betrof prikte ik een dag. Maar geen vastgestelde tijd. Dat zogenaamde tijdslot. Dat heb ik alleen gedaan voor die fantastische tentoonstelling van David Bowie in Groningen. Verder nooit. Nu moet het bij elk bezoek. Nogmaals, ik snap het. Maar... ik mis de voorpret om ontspannen te kunnen dwalen en te genieten van wat het museum van keuze te bieden heeft. In plaats daarvan denk ik na over hoesten en niezen. Schone handen. Mondkapjes. Voldoende afstand. Ik zou willen dat de actiegroep Virus Waanzin gelijk heeft. Maar dat lijkt me toch niet. Is de oprichter van deze club niet dezelfde die vond dat er niet genoeg maatregelen werden genomen in het begin van de Corona uitbraak? Pfff. Was vroeger dan toch alles beter?