Protesten
We leven in verwarrende en veranderende tijden. Dat is waarschijnlijk een bewering die elke generatie claimt. Maar ik heb het gevoel dat de messen dit keer echt worden of zijn geslepen. Ik denk dan aan #me too, Black lives matter, discriminatie, genderneutraliteit, mensenrechten, het milieu, plastic soup, nepnieuws en natuurlijk het coronavirus en de gevolgen van de wereldwijde lockdown. Het mooie is dat ik al die protesten en acties van vooral jonge mensen bijna met plezier volg. Maar ook een beetje met schaamte. Want na de massale protesten in de jaren tachtig van de vorige eeuw tegen de atoombom hebben 'wij' niet veel meer gedaan. Met wij bedoel ik de zestigplussers. Zo voelt het voor mij althans. Maar ik leer er ook van. Neem de zwarte Piet discussie. Ik vond het een mooie traditie en zag het probleem niet. Nu denk ik dat voor zwarte Piet geen plek meer is in de wereld van vandaag. Want dat was ik vergeten. Dat alles verandert. Dat is een feit. Kijk de geschiedenisboeken er maar op na. Dus laten we klappen voor alle actievoerders die de wereld willen en gaan verbeteren. Ik had het vorige week mis. Vroeger was het niet beter. Leve de toekomst.