Lege zalen
Vroeger ging ik met veel plezier regelmatig naar popconcerten. Dat uitje is met het toenemen van de jaren omgekeerd evenredig afgenomen. Momenteel zit ik ongeveer op een zelfde aantal als toen ik zestien was. Ach ja, die goede oude tijd. De teller voor dit jaar staat vooralsnog op één. Covid-19 is misschien verantwoordelijk voor een gemiste concert. Maar met mijn bijdrage zijn de vaderlandse pop-podia natuurlijk niet echt geholpen. Dat is spijtig want het gaat niet goed. Bijna alle popzalen in Nederland staan aan de rand van de afgrond. Zelfs Paradiso moest noodgewongen personeel ontslaan. Zo gek is dat ook weer niet want er zijn bijna geen concerten. En als ze er zijn mag een zaal met een capaciteit van 2000 bezoekers niet meer dan 120 mensen binnen laten. En het zijn concerten van Nederlandse bands. De buitenlandse acts komen voorlopig niet. Deze situatie is eigenlijk onhoudbaar. De verwachting is dat de pop-podia het tot het einde van dit jaar kunnen uitzingen. En niet vergeten, de muzikanten hebben het ook extreem moeilijk. Wat gebeurt er dan? Het einde van popmuziek na 60 jaar? Is dat serieus mogelijk? Ik kan het me niet voorstellen. Nee, toch?