Bert Hassing

Teleurgesteld is misschien te sterk uitgedrukt. Maar ik had er wel meer van verwacht. Van de tweede serie van De Kunstdetective. Arthur Brand is nog steeds de sympathieke detective die soepel zijn weg vindt in de onder- en bovenwereld. De eerste van deze reeks, over een gestolen Picasso vanaf een super de luxe jacht van (natuurlijk) een oliesjeik was onderhoudend. Dat was bemoedigend. De aflevering over de ring van Oscar Wilde was echter bijna saai. De derde aflevering over de gestolen gedichtenbundel van Hafez vond ik ook niet geweldig. Veel achtergrond en (te) weinig Arthur Brand. Die wil ik horen vertellen hoe het allemaal is gegaan. Zo compleet mogelijk. Onderhandelingen met criminelen worden begrijpelijk niet in beeld gebracht. Maar een beetje rondrijden in een auto met een zuchtende Arthur Brand maakt nog geen goede televisie. Misschien is het format te smal voor deze onderwerpen. Picasso spreekt nog wel tot de verbeelding. Een Perzische gedichtenbundel een stuk minder. Al denken de Iraniërs daar wellicht anders over. Er komen nog meer afleveringen, ik geef het nog niet op.