In het echt
Ik kan er maar niet aan wennen. Kijken naar online kunstexposities. Het is niet vervelend of zo, maar ik krijg dan nog meer zin om de kunstwerken in het écht te zien. De uitverkoren items van alle kanten benaderen en besnuffelen. Met m'n neus er bovenop zitten dus. Heerlijk. Ik snap ook wel dat musea en galeries iets moeten doen om kunstliefhebbers niet helemaal van zich te vervreemden. Voor je het weet is gestreamde kunst het normaal van morgen. Brrr. Wat wel fijn is dat de rondleiding bij een online tentoonstelling informatie biedt die ik mogelijk had misgelopen. En als je genoeg hebt van het commentaar, zet je gewoon het geluid uit. Maar toch. Mijn grootste bezwaar is dat de beleving net als bij gestreamde concerten (ik heb er één gezien) te afstandelijk is. Alsof je in je uppie in een lege zaal zit, wat feitelijk ook zo is. Publiek zorgt werkelijk voor een extra dimensie. Het moet vanzelfsprekend niet té druk worden want dan zitten ze weer in de weg. En ga ik me ergeren aan mensen die precies hetzelfde willen als ik. Tja, zal ik dat allemaal nog gaan missen? Het moet niet gekker worden. Volhouden dan maar?