Bert Hassing

Museum Moco in Amsterdam had vorig jaar de expositie '20 vrouwelijke kunstenaars om te kennen in 2020'. Niet gezien natuurlijk. Grrr. De Amerikaanse Cindy Sherman was één van de voor mij onbekende kunstenaars. Sherman (1954) studeerde aanvankelijk schilderkunst aan de universiteit van Buffalo, maar legde zich al snel toe op fotografie. Met een camera kon ze veel beter haar ideeën en gevoelens tot uiting brengen. Het hoofdonderwerp van haar kunst is zijzelf. Ze is zowel kunstenaar als model. Maar ze maakt geen zelfportretten. Haar fotografie is een poging om de universele vrouw in al haar verschijningsvormen te laten zien. Jazeker en om dat voor elkaar te krijgen verkleedt zij zich en met passende make-up speelt ze een rol. Van een femme fatale tot een gestreste huisvrouw. Eigenlijk alles wat je maar kan verzinnen. Het is een niet aflatende confrontatie met traditionele schoonheidsidealen. Die van nu en die van uit het verleden. Dat doet ze met veel overtuiging. De waardering voor haar conceptuele kunst is groot. Ze is dan ook niet voor niets een van de best betaalde fotografen in de wereld. Zeker niet het belangrijkste maar wel leuk.