Lucian Freud
Ze zijn er wel maar toch ook weer niet. De mensen op de portretten van kunstschilder Lucian Freud (1922 -2011). De in Berlijn geboren Lucian (kleinzoon van Sigmund) verhuisde in 1933 met zijn ouders en broers naar Londen en kreeg in 1939 de Britse nationaliteit. Freud volgde twee niet afgemaakte kunstopleidingen en legde zich kort toe op beeldhouwen. Na de oorlog vertrok hij naar Parijs en ging hij over op het schilderen van portretten. Zijn stijl was aanvankelijk tekenachtig met een zachte toon. Daarna werden zijn portretten verhalend in een hyperrealistische stijl die ik erg mooi vind. Begin jaren zestig vond hij zijn definitieve nietsontziende stijl. De stijl waarmee hij wereldberoemd is geworden. De mensen op zijn schilderijen ogen kwetsbaar, alsof ze tegen hun zin zijn geportretteerd. Wat beslist niet zo was. Ook de talloze zelfportretten van Freud hebben deze kenmerken. Niemand die zo schilderde. Of misschien zijn vriend Francis Bacon, die hij zeer bewonderde. Zelf zei hij 'ik probeer te shockeren én te verbazen. En hij schilderde alsof het zijn eerste schilderij was, sterker nog, hij schilderde alsof het ging om het eerste schilderij ooit gemaakt. Hoe dan ook, Lucian Freud was een verbazingwekkende kunstenaar.