Ik mag graag denken dat kunstenaars verstandige mensen zijn met veel fantasie en inlevingsvermogen. Dat was bij Caravaggio (1571-1610) duidelijk niet het geval. Wel veel fantasie en ook wel inlevingsvermogen maar niet direct verstandig. Integendeel. Ruzie maken, gokschulden, schandalen en eindeloze vechtpartijen markeren Caravaggio's leven. Na een uit de hand gelopen ruzie in Milaan met een politieman moest hij vluchten en vertrok hij naar Rome. In deze stad kon de kunstenaar zich weer niet inhouden en vermoordde hij een schuldeiser. Wederom moest Caravaggio de benen nemen. Paus Paulus V veroordeelde hem bij verstek tot de dood. Hij hij droop af naar Napels. Daar ging het uiteraard ook mis en Caravaggio week uit naar Malta. Hier werd de artiest na een zoveelste gevecht in de gevangenis gegooid maar hij ontsnapte naar Sicilië. En nog was het niet afgelopen. Caravaggio was 38 jaar toen hij in Napels in een gevecht werd gedood. Je zou bijna vergeten dat Caravaggio een briljant kunstschilder was. Nou ja vergeten, de hele wereld weet inmiddels dat Caravaggio een van de grootste kunstenaars ooit was. Dat wist de elite in zijn tijd waarschijnlijk ook, want hij zat echt nooit zonder schilderopdrachten. Gelukkig maar voor ons.