Thuiskomen
Als ik naar een schilderij van Edward Hopper (1882-1967) kijk, voelt dat steeds aan als thuiskomen. Dat is een beetje raar want alle personages die in de schilderijen van de Amerikaanse kunstenaar leven, lijken helemaal niet lekker op hun plek te zitten. Laat staan dat ze zich er thuis voelen. Het zijn meestal, zo op het oog, eenzame mensen die min of meer per ongeluk in een bepaalde situatie zijn beland. Het werk van Hopper laat zich kenmerken door realisme, desolatie, spanning en de altijd aanwezige intimiteit. Ik denk dat het schilderij 'Nighthawks' (1942) dat fantastisch laat zien én voelen. Wat een geweldig schilderij is dat zeg! Hopper heeft nog veel meer van die afstandelijke en tegelijkertijd intieme schilderijen gemaakt. Ik vind ze niet allemaal even boeiend. Maar 'Night Windows' (1928), 'Gas' (1940), 'Office at Night' (1940), 'Morning Sun' (1952) en 'Room in New York' (1967) zijn dus die schilderijen die mij dat gevoel van thuiskomen geven. Kijken, genieten, kijken en verder niks. Heerlijk. Zijn landschap schilderijen zijn zeker de moeite waard maar die vind ik toch van een andere orde. Wat mij betreft zijn het de eenzame en hulpeloze mensen in de stilgezette wereld van Edward Hopper die mij vol raken.