Blog

Op de hoogte blijven van mijn blogs? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.

• Sterk verhaal

  17 november 2021

  Het kunstwerk van een haai op sterk water met de titel 'The Physical Impossibility Of Death In The Mind Of Someone Living' uit 1991van Damien Hirst (1965) zorgde voor een schokgolf in de kunstwereld. Wat ik best verassend vond. Je zou denken dat de kunstwereld toch wel wat gewend is. Denk maar eens aan het fietswiel met vork ondersteboven gemonteerd op een kruk uit 1913 van Marcel Duchamp. Ook de eerste kubistische schilderijen van Picasso baarden destijds opzien. Zo ook de dripping paintings van Jackson Pollock in 1947. En zo meer. Maar nee, men was toch geschokt. Alsof het dadaïsme nooit bestaan heeft. In diverse kunststromingen staat het idee centraal en niet zozeer de uitvoering. Of sterker nog, het idee zelf is het kunstwerk. Je moet er van houden maar het werk van Hirst is gestoeld in deze aloude traditie. Hooguit met een nieuwe invulling en zeer goed gemaakt. In 2007 choqueerde Hirst de hardleerse kunstwereld opnieuw. Dit keer met een schedel van platina met diamanten, getiteld 'For the Love of God'. So what! Schedels zijn niet bepaald iets nieuws in de wereldkunst. Nou ja, tegenwoordig is Damien Hirst vooral een zeer succesvol zakenman. Dat is pas schokkend. Toch? Of ben ik ook hardleers?

  Lees meer >> | 7 keer bekeken

• Heethoofd

  10 november 2021

  Ik mag graag denken dat kunstenaars verstandige mensen zijn met veel fantasie en inlevingsvermogen. Dat was bij Caravaggio (1571-1610) duidelijk niet het geval. Wel veel fantasie en ook wel inlevingsvermogen maar niet direct verstandig. Integendeel. Ruzie maken, gokschulden, schandalen en eindeloze vechtpartijen markeren Caravaggio's leven. Na een uit de hand gelopen ruzie in Milaan met een politieman moest hij vluchten en vertrok hij naar Rome. In deze stad kon de kunstenaar zich weer niet inhouden en vermoordde hij een schuldeiser. Wederom moest Caravaggio de benen nemen. Paus Paulus V veroordeelde hem bij verstek tot de dood. Hij hij droop af naar Napels. Daar ging het uiteraard ook mis en Caravaggio week uit naar Malta. Hier werd de artiest na een zoveelste gevecht in de gevangenis gegooid maar hij ontsnapte naar Sicilië. En nog was het niet afgelopen. Caravaggio was 38 jaar toen hij in Napels in een gevecht werd gedood. Je zou bijna vergeten dat Caravaggio een briljant kunstschilder was. Nou ja vergeten, de hele wereld weet inmiddels dat Caravaggio een van de grootste kunstenaars ooit was. Dat wist de elite in zijn tijd waarschijnlijk ook, want hij zat echt nooit zonder schilderopdrachten. Gelukkig maar voor ons.

  Lees meer >> | 6 keer bekeken

• Onbekend

  3 november 2021

  Zoltin Peeter, pseudoniem voor Peter Zwier (1942-2019), was in de jaren zestig van de vorige eeuw een bekende Nederlandse kunstenaar. Ik kende hem eerlijk gezegd nog niet. De documentaire van Fryslân DOK verhielp dit euvel. Zijn zogenaamde makro-etsen waren een begrip in die tijd. Dat waren etsen van reusachtige afmetingen. Zijn werk hing in talloze binnen- en buitenlandse galeries en musea. Hij won ook prijzen. Zoltin vond dat het allemaal te makkelijk ging en besloot om het roer om te gooien en vertrok vanuit Amsterdam naar Antwerpen. Daar ontwikkelde hij de Shadow-Case Productions. Geometrisch twee- en driedimensionaal werk met licht en schaduw als uitgangspunt. Behalve etsen maakte hij nu ook sculpturen. Ook dit werk belandde in diverse musea. Zoltin verhuisde vervolgens naar Friesland voor rust en ruimte en het was tijd voor een nieuw thema. Dat werd de natuur en vooral de IJslandse watervallen blijven tot het einde aan toe een niet aflatende bron van inspiratie. Reusachtige vellen papier waren nu de drager van veelal zwart wit gestileerde tekeningen die de weidsheid en sfeer van IJsland geweldig weergeven. Deze tekeningen vind ik het mooist. Helaas zijn ze wat te groot voor boven de bank.

  Lees meer >> | 5 keer bekeken

• Niet geliefd

  27 oktober 2021

  Egon Schiele (1890-1918) is een beroemde Oostenrijkse kunstenaar, maar niet zo geliefd denk ik. De man zelf was niet erg innemend en zijn werk ook niet. Schiele was meer tekenaar dan een schilder. Hij maakte vooral portretten. Zijn hoekige lijnen en de achteraf aangebrachte onrealistische kleuren hebben een vervreemdend effect. Meestal staan zijn modellen en ook hij zelf, in rare houdingen met vaak een panische blik in de ogen. Een beetje ongemakkelijk om naar te kijken. De mensen op de portretten van Schiele lijken nog het meest op levende doden. De slechte relatie met zijn moeder en het incestueus contact met zijn zus Gerti hebben hier vast iets mee te maken. Maar zijn werk verkocht wel. De spookfiguren vielen in goede aarde. Mogelijk de uitwerking van de eerste wereldoorlog? Je zou het misschien niet zeggen maar het werk van landgenoot Gustav Klimt heeft Schiele flink beïnvloed. Met name het tekenen. De kunst van Klimt is bijna romantisch te noemen maar dat van Schiele eerder schokkend. Zeer verschillend. In Kunstmuseum Den Haag hangt het enige schilderij van Egon Schiele in Nederland. Een groot staand portret van Edith uit 1915. Ik ga altijd even langs als ik in dit museum ben. Griezelig goed.

  Lees meer >> | 3 keer bekeken

• Reflectie

  20 oktober 2021

  Ik durf het bijna niet te zeggen, maar eh... ik heb moeite met Mark Rothko (1903-1970). Maar absoluut niet met zijn schilderijen. Nee, het zijn de fans van Rothko waar ik moeite mee heb. Anders dan de discipelen van de heilige Mark, raak ik maar niet in opperste vervoering tijdens en na het kijken van zijn kunst. Dat schijnt wel de bedoeling te zijn. Tenminste als ik al die jubelrecensies en documentaires moet geloven. Er zijn mensen die een uur naar een Rothko hebben gekeken en toen een ander mens zijn geworden! Werkelijk? Ik zie ook wel de grootsheid van Rothko's werk. Maar ik snap dus niet de heiligverklaring! Ook na langer kijken krijg ik geen nieuwe inzichten. Wat ik wel zie is de spanning tussen en aan de kleurranden en de gelaagdheid en diepte van de kleurvlakken en dat dit alles zorgt voor een pittig visueel treffen met de toeschouwer. Ook met mij. Rothko zei eens dat 'schilderijen moeten verwonderen'. Oké, dat doen ze volop. Toen ik jaren geleden een groot Rothko-overzicht in Den Haag bezocht, waren alle schilderijen achter glas verstopt! Dat was een verzekeringseis. Ik moest mijn best doen om mezelf niet te zien in het reflecterende glas. Ik kon dus alleen maar letterlijk reflecteren en dat was meer dan jammer.

  Lees meer >> | 7 keer bekeken

• Idyllisch

  13 oktober 2021

  Je moet je er van houden en dat geldt natuurlijk voor alles, maar voor liefhebbers van superieur geschilderde idyllische landschappen is in het Dordrechts Museum, de tentoonstelling 'In het licht van Cuyp. Aelbert Cuyp & Gainsborough, Constable en Turner' te zien. Ja zeker, naast de geweldige Aelbert Cuyp zijn er schilderijen van deze drie Engelse grootmeesters te bewonderen. Dat kwam zo. Aelbert Cuyp was anno 1650 zeer geliefd bij de elite van Dordrecht maar de rest van Nederland had totaal geen belangstelling voor zijn landschappen. In 1658 trouwde Cuyp met de rijke en voorname Cornelia Boschman en beëindigde al snel zijn schilderscarrière. Einde verhaal? Ja, totdat zo rond 1750 Engelse verzamelaars en kunstenaars het werk van Cuyp ontdekten. Er ontstond een ware Cuyp-rage in Engeland. De Britten kochten nagenoeg alle schilderijen van Cuyp. Het was een beetje gênant voor Nederland. Thomas Gainsborough, John Constable, J.M.W. Turner en anderen werden door de kwaliteit van Cuyps doeken geïnspireerd om ook zo te gaan schilderen. Het is in deze expositie heel mooi te zien waartoe dat geleid heeft. De tentoonstelling is te zien tot 6 maart 2022. Tip: gebruik de audiotour voor fijne aanvullende informatie

  Lees meer >> | 9 keer bekeken

• Duurder

  6 oktober 2021

  Wat is dat toch met die grote bouwprojecten? Ze vallen altijd veel duurder uit en zijn nooit op tijd klaar. De renovatie van  het Binnenhof spant waarschijnlijk de kroon. De oorspronkelijke begroting bedroeg 475 miljoen euro maar is bijgesteld naar 718 miljoen euro. Dat is 50% meer! Maar is de renovatie ook klaar in de geplande 6 jaar? Over tijd gesproken. Toen het Rijksmuseum ging renoveren moest die tent 10 jaar dicht! Ze bleven met wat goochelen nog net binnen de begroting van 370 miljoen euro. Museum Boijmans Van Beuningen is ook bijna 10 jaar gesloten voor een grote renovatie en er zijn uiteraard financiële problemen. Er is een tekort van 40 miljoen euro voor uitbreiding van het kunstpaviljoen. Het is onwaarschijnlijk of die er nog komt. Of het budget van 260 miljoen euro toereikend is voor de rest van de renovatie is afwachten. Museum de Lakenhal in Leiden was 'maar' twee jaar gesloten voor uitbreiding en renovatie. En naar verluid lukte het ze in Leiden prima om binnen de begroting van 26 miljoen te blijven. Hoe groter het bouwproject hoe groter de onzekerheden. Met enorme kosten- en tijdsoverschrijdingen tot gevolg. Je ziet het overal gebeuren, maar toch vind ik het raar en eigenlijk zeer onprofessioneel. Of ligt dat aan mij?

  Lees meer >> | 9 keer bekeken

• Lucian Freud

  29 september 2021

  Ze zijn er wel maar toch ook weer niet. De mensen op de portretten van kunstschilder Lucian Freud (1922 -2011). De in Berlijn geboren Lucian (kleinzoon van Sigmund) verhuisde in 1933 met zijn ouders en broers naar Londen en kreeg in 1939 de Britse nationaliteit. Freud volgde twee niet afgemaakte kunstopleidingen en legde zich kort toe op beeldhouwen. Na de oorlog vertrok hij naar Parijs en ging hij over op het schilderen van portretten. Zijn stijl was aanvankelijk tekenachtig met een zachte toon. Daarna werden zijn portretten verhalend in een hyperrealistische stijl die ik erg mooi vind. Begin jaren zestig vond hij zijn definitieve nietsontziende stijl. De stijl waarmee hij wereldberoemd is geworden. De mensen op zijn schilderijen ogen kwetsbaar, alsof ze tegen hun zin zijn geportretteerd. Wat beslist niet zo was. Ook de talloze zelfportretten van Freud hebben deze kenmerken. Niemand die zo schilderde. Of misschien zijn vriend Francis Bacon, die hij zeer bewonderde. Zelf zei hij 'ik probeer te shockeren én te verbazen. En hij schilderde alsof het zijn eerste schilderij was, sterker nog, hij schilderde alsof het ging om het eerste schilderij ooit gemaakt. Hoe dan ook, Lucian Freud was een verbazingwekkende kunstenaar.

  Lees meer >> | 10 keer bekeken

• Verrassing

  22 september 2021

  Fotomuseum Den Haag heeft altijd wel een verrassing in petto. Dit keer was het de beurt aan KM21, de hedendaagse beeldende kunstdivisie van buurman Kunstmuseum Den Haag, ondergebracht in het fotomuseum. Een beetje vreemd. Maar goed, de verrassing was de expositie 'Windows' van de Schotse kunstenaar Caroline Walker. Twintig grote doeken gevuld met geconcentreerde en intieme bezigheden van vrouwen, thuis en op het werk. Stiekem, bijna als een voyeur, bekeken door ons, de bezoekers. Haar stijl doet me denken aan de Amerikaanse kunstschilder Edward Hopper. Realistisch en verstild. Ik werd bijna omver geblazen. Wat een power. Prachtig. Het Fotomuseum heeft zelf ook veel moois te bieden. Zoals 'Borealis: Life in the Woods' van Jeroen Toirkens & Jelle Brandt Corstius. Een overweldigende expo over de boreale zone die zich uitstrekt over de noordelijke delen van Europa, Azië en Amerika. In deze kolossale oerbossen staan 30% van alle bomen op aarde. Fantastisch in beeld gebracht. Verder is het genieten van de expo met papier en licht van Popel Coumou. Na de kamers met portretten van beroemde kunstenaars tenslotte een kleine geinige expo over de Haagse matjes haardracht 'Matlas' genaamd. Je komt hier bijna ogen te kort.

  Lees meer >> | 11 keer bekeken

• Barbara Hepworth

  15 september 2021

  De sculpturen van de Britse kunstenaar Barbara Hepworth (1903-1975) zijn betoverend mooi. Tenminste dat vind ik. Vooral de wat kleinere houten organische gevormde beelden zijn adembenemend mooi. Alweer mijn mening uiteraard. Die organische gevormde sculpturen zijn zeer typerend voor het werk van Hepworth. De natuur en persoonlijke ervaringen waren belangrijke inspiratiebronnen. Na een gewonnen studiebeurs in 1920 studeerde Hepworth aan de Leeds School of Art. Hierna ging ze naar Europa om meer over beeldhouwen te leren. Met succes. Al snel vallen haar krachtige beeldhouwwerken op in het internationale kunstcircuit. Ze experimenteerde volop met verschillende materialen als brons, steen en hout. Het door haar in opdracht gemaakte 6,5 meter hoge bronzen beeld 'Single Form' staat sinds 1961 voor het Verenigde Naties gebouw in New York. In 1965 werd ze benoemd tot Officier in de Orde van het Britse Rijk en geridderd. In 1975 kwam Dame Barbara Hepworth tragisch om het leven door een brand in haar atelier in St. Ives in Cornwall. Meer weten? Vanavond is om 23:05 uur op NPO2 Close Up - Hepworth, a life in sculpture te zien. Gaat dat zien.

  Lees meer >> | 5 keer bekeken

Meer blogs >>