Blog

Op de hoogte blijven van mijn blogs? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.

• Christo

  3 juni 2020

  Hij had nog twee dromen te vervullen maar helaas. Voor de in Bulgarije geboren Amerikaanse kunstenaar Christo kwamen ze (nog) niet uit. Toch zijn dromen niet altijd bedrog. Het inpakken van de Arc de Triomphe wordt 58 jaar na de eerste aanvraag in 2021 gerealiseerd. De droom van Christo om in de woestijn van Abu Dhabi een bouwwerk van 150 meter hoog te plaatsen blijft nog vaag. Christo bedacht deze zogenaamde Mastaba in 1977. Het zou het eerste en enige blijvende kunstwerk van de kunstenaar zijn en de grootste sculptuur van de wereld. Het betreft een soort piramide gemaakt van 410.000 felgekleurde olievaten. Dat er jaren overheen gingen om zijn ideeën in de praktijk te mogen uitvoeren was voor Christo jammer genoeg normaal. De Mastaba verscheen in juni 2018 in een verkleinde uitgave in het meer van het Londense Hyde Park. Deze drijvende 20 meter hoge London Mastaba bestond 'slechts' uit 7500 olievaten, maar was even zo goed indrukwekkend. En zoals altijd bij Christo voor iedereen gratis te bekijken. Christo heeft nooit subsidie voor zijn werk aangevraagd. Hij betaalde de miljoenen verslindende projecten met schetsen, foto's en lezingen. Soms komen dromen uit. Ik droom mee.

  Lees meer >> | 18 keer bekeken

• Droedeltuin

  27 mei 2020

  Het is al heel wat jaren geleden dat ik op Jardin d’émail van Jean Dubuffet stond. Het enorme kunstwerk van de Fransman pronkt al sinds 1974 in de beeldentuin van het Kröller-Müller museum en is een absolute hit. Wie kent de beroemde droedeltuin niet? Honderdduizenden bezoekers hebben het gevaarte beklommen. Talloze gezinnen zaten in verwondering hun boterhammen te eten in een betoverende witte betonnen omgeving met zwarte kronkelende lijnen. En dat is zoals je kon verwachten niet zonder gevolgen gebleven. Het werk was bijna versleten en dus was een grondige renovatie onvermijdelijk. Na 4 jaar is de gigantische klus geklaard en is de droedeltuin weer helemaal klaar voor de volgende generatie kunstliefhebbers. Hoewel ik denk dat veel mensen Jardin d’émail niet echt zien als een kunstwerk. Het hypnotische effect dat het spierwitte beton en zwarte belijning oproept doet daar weinig aan af. Het is een curieus geval maar ook een leuke plek om op te lopen of in de zon te zitten. Het is bijna pretentieloos. Wat natuurlijk niet zo is. Bestaat er nog een ander kunstwerk waarvan je dat ook kan zeggen? De tuin is waarschijnlijk op 1 juni te bezoeken. De 'to do' lijst wordt langer en langer.

  Lees meer >> | 25 keer bekeken

• Ergens

  20 mei 2020

  Het gemis aan sociale contacten met familie en vrienden wordt elke week sterker. Ik weet het, ik ben niet de enige. Maar wat ik ook begin te missen is museumbezoek. Nog even en het maakt me niet uit welk museum. Desnoods die van de sigarenbandjes. Misschien dat de Duitse student die inbrak in het Australian Museum in Sydney, de wanhoop nabij was? Het natuurhistorisch museum was gesloten wegens renovatiewerkzaamheden. En toen de student er 's nachts een keer langs liep, kon hij zich niet meer bedwingen. Hij moest hoe dan ook dit bolwerk van beschaving betreden. Onmiddellijk! Natuurlijk, snap ik best. En wat had hij het er naar zijn zin. Snap ik ook. Nad at hij een verdwaalde cowboyhoed uit de garderobe had opgepikt begon de jongeman zijn culturele dorst te lessen. Het gebouw was dan wel verlaten maar niet onbewaakt. Zijn hele rondgang is door bewakingscamera's vastgelegd. Inclusief de selfie van de cultuurliefhebber met zijn hoofd in de bek van een dino. Hij kwam er in eerste instantie nog mee weg ook. Pas een paar dagen na zijn nachtelijk avontuur kon de politie hem in de kraag vatten. Nou goed, ik wacht wel tot we legaal ergens naar binnen mogen. Ergens. Het zal nu niet zo lang meer duren. Toch?

  Lees meer >> | 16 keer bekeken

• Fantasiewereld

  13 mei 2020

  De lock-down is voor veel mensen meer dan alleen maar lastig. Legio banen in uiteenlopende disciplines worden ernstig bedreigt. Ik ben al een tijdje thuis en mijn pensioen is nabij. Daardoor zijn de richtlijnen goed vol te houden. Maar als je carrière zwaar onder druk staat, lijkt me dat een heel ander verhaal. Alle reden om je in je eigen wereldje veilig terug te trekken. Tenminste, als je zo'n wereldje tot je beschikking hebt. Zelf ben ik jaloers op het zelf gecreëerde universum van Charles Avery. Deze Schotse kunstenaar is niet alleen een geweldige tekenaar maar heeft een niet te stuiten ambitie en verbeelding. Ik kende hem niet totdat ik een paar jaar terug min of meer toevallig een tentoonstelling van de Schot in GEM, museum voor actuele kunst in Den Haag binnen liep. Ik was gelijk verkocht. Tekeningen van 6 meter bij 4 meter zijn bij hem heel gewoon. Op die tekeningen leven mensen bijvoorbeeld in de stad Onomatopoeia. Leven ja. Elk werk vertelt een verhaal over de inwoners van deze stad of het eiland of de wildernis. Dat neemt Avery tamelijk serieus. Nadeel echter is het enorme formaat van de tekeningen. Ze zijn alleen in een museum goed te zien. Lekker wegzwijmelen in een fantasiewereld. Heerlijk. De echte wereld is anders.

  Lees meer >> | 20 keer bekeken

• Omvallen

  6 mei 2020

  De C-crisis heeft de Nederlandse musea in financiële rampspoed gestort. En ja, ik weet ook wel dat ze niet de enige zijn. Maar nu is het eerste museum omgevallen. Het Tassenmuseum in Amsterdam heeft de deuren moeten sluiten. Ik ben er nooit geweest, maar in de dertien jaar dat het museum heeft bestaan wisten een half miljoen bezoekers de weg naar de Herengracht te vinden. Toch bijna 40.000 bezoekers per jaar en pakweg 800 in de week. De vraag is nu: wie is de volgende? Ons land telt 400 kunstinstellingen die aangesloten zijn bij brancheorganisatie de Museumvereniging. Directeur Mirjam Moll gaat er van uit dat een kwart van haar leden het einde van het jaar niet gaan halen. Oei, dat zijn er dus 100 die ook gaan omvallen. Raar woord eigenlijk in dit verband. Ze vallen natuurlijk niet echt om. Stel je voor. De kleine musea zullen vermoedelijk het kind van de rekening zijn. Hoewel het Tassenmuseum met 32 werknemers niet echt klein was. Waarschijnlijk zal ik nooit een bezoek brengen aan een musea met poppen, sigarenbandjes, postzegels e.d. Maar het is wel betreurenswaardig dat deze kleinschalige ondernemingen geen toekomst meer hebben. Hopelijk hebben wij dat wel.

  Lees meer >> | 23 keer bekeken

• Jan van Eyck

  29 april 2020

  Ik had de grote tentoonstelling van Jan van Eyck in Gent niet serieus ingepland. Maar het leek me gaaf om al die meesterwerken live te zien. Gent is niet heel ver weg maar toch ook weer niet zo dichtbij. Nou ja, het moment ging voorbij en de Carona-crisis maakte een definitief einde aan het aarzelen. Jammer maar helaas. Echter... in Gent bedachten ze iets moois. Door de enorme drukte waren de legio details die het werk van van Eyck rijk is, voor veel bezoekers niet of slecht te zien. En als het wel lukte om pal voor een schilderij te komen, werd het je niet gegund om uitgebreid van het tafereel te gaan genieten. Want het was echt dringen. Opschieten, doorlopen. Snel, snel, snel. Dus werd van de nood een deugd gemaakt door het 'Stay At Home Museum' in het leven te roepen. Aflevering 1: Jan van Eyck is nu te zien op YouTube. In 26 minuten wordt je aan de hand van expert Till-Holger Borchert langs de briljante schilderijen van Jan van Eyck geleid. En ja, nu is het wel mogelijk om de details goed te bekijken. Bij van Eyck zijn dat er echt héél veel. Niet te geloven zoveel. Het meesterschap van Jan van Eyck is werkelijk ongeëvenaard. Toch wel jammer dat ik zo aan het twijfelen was. Ach, als we maar gezond blijven.

  Lees meer >> | 19 keer bekeken

• Digitale Museumweek

  22 april 2020

  Deze week is het Digitale Nationale Museumweek. Tja, de musea moeten toch wat. En het is zeker niet slecht. De keuze is werkelijk enorm. Honderden filmpjes op you-tube geven je een goed idee over de kunst van het gekozen museum. Misschien moeten ze dit maar blijven doen. Ook als we weer naar binnen mogen. Ik vind het wel handig. Ter begeleiding van deze bijzondere week is (bijna) alle avonden Man en Kunst op NPO2 te zien. Wel wat laat (22:40 uur) bespreekt Lucas de Man in 15 minuten een uniek kunstwerk uit de collectie van een Nederlands museum. Behalve op dinsdag. Beetje vreemd. Ik hoop niet dat het programma van Jeroen Krabbé de reden is. Dat zou belachelijk zijn. Maar goed, de uitzending maandag over het werk van Niki de Saint Phalle 'Tir (Shooting Altar)' van het Stedelijk museum Amsterdam, was in ieder geval lekker puntig en informatief. Woensdag is een werk van Francis Bacon aan de beurt. Daar verheug ik me al op. De schilderijen van Bacon zijn fantastisch. Het is pure horror en vertederend tegelijk. Zijn creaties zijn gewelddadig maar hebben ook een kwetsbaarheid. Briljant. Wat zal het een chaotische bedoening in Francis Bacon's hoofd zijn geweest. Brrr. Houd vol allemaal.

  Lees meer >> | 18 keer bekeken

• Tuin Voorlinden

  15 april 2020

  Maar weer eens naar Voorlinden geweest. Dit keer om te wandelen in het park en het aangrenzende bos en duin. Een zogenaamde frisse neus halen en de honden uit laten. Dat mag nog wel. Gelukkig. Het is altijd fijn om hier naar toe te gaan. Ook als het museum gesloten is. Dat lag er trouwens samen met het landhuis/

  Lees meer >> | 17 keer bekeken

• Op zoek naar Chagall

  8 april 2020

  Ik weet niet waarom, maar ik heb moeite met tv-maker Jeroen Krabbé. Iets zegt mij dat hij niet de kunstliefhebber is die hij ons wil laten geloven. Wat natuurlijk onzin is. Hij komt uit een heuse kunstfamilie. Zijn opa en vader waren gerespecteerde kunstenaars. En Jeroen heeft naast zijn acteerwerk altijd geschilderd. Bovendien is zijn zoon Jasper eveneens een gewaardeerde kunstenaar. Dus waarom heb ik twijfels? Ik vond zijn tv-serie op zoek naar Picasso na enige aarzeling gewoon een fijn programma. Nu is hij op zoek naar de Joods-Wit-Russische kunstenaar Mark Chagall. En weer die aarzeling. Terwijl de setting lijkt op de zoektocht naar Picasso. Hij rijdt rond in een oude rode Volvo, gekleed in een wit overhemd en stapt uit met een handvol documentatie. Krabbé vertelt op zijn gemak over een bepaalde periode uit het leven van Chagall. In acht afleveringen weet de kijker van alles van de kunstenaar en zijn werk. Ik heb er twee gezien en... ik ben niet overtuigd. Ik zie en hoor dat Krabbé zich grondig heeft voorbereid en ik geloof wat hij vertelt. Tja, misschien heb ik wel last van een typisch Nederlandse kwaal. Namelijk het geloof dat iemand maar in één discipline goed kan zijn. Hè bah. Nee toch? Nou ja, als we maar gezond blijven.

  Lees meer >> | 18 keer bekeken

• Fantasiewereld?

  1 april 2020

  Het lijkt wel dat we met z'n allen op dit moment in een schilderij van Edward Hopper leven. Keuze genoeg. Voor de werkenden kan 'Office in small city' een prima decor zijn. Of als je droomt over het bezoeken van theater, concerten of de bioscoop, kan 'Intermission' een mooie achtergrond zijn. En als je van de zon houdt is 'Morning sun' misschien wel de ideale setting. Maar wat te doen in deze fantasiewereld? Muziek luisteren? Maar dan toch niet naar de Police met 'So Lonely'. 'How to Disappear Completely' van Radiohead lijkt me nu geen goede keus. Maar wat dacht je van 'Green, green, grass of Home' van Tom Jones. Heel leuk is 'Our House' van Crosby, Stills, Nash and Young. 'Back Home' van Golden Earring kan wat mij betreft ook opgezet worden. Nog wat lezen? 'Alleen op de wereld' van Hector Malot valt natuurlijk af. Het prachtige '100 jaar eenzaamheid' van Gabriel García Márquez laat ik even ongemoeid. Misschien is het tijd voor 'Grand Hotel Europa' van Ilja Leonard Pfeijffer. En 'De goede zoon' van Rob van Essen moet zeer de moeite waard zijn. Desalniettemin, blijf vooral gezond.

  Lees meer >> | 11 keer bekeken

Meer blogs >>