Bert Hassing

De Stijl 100 jaar

De Stijl bestaat 100 jaar. In heel Nederland wordt dit feit mooi onder de aandacht van het grote publiek gebracht. Je moet er wel van houden en er iets van weten om het belang hiervan op waarde te kunnen schatten. Ik denk dat ik dat wel kan. Dus op weg naar het geweldige Gemeentemuseum Den Haag. Wandelen door dit gebouw is al een goede reden voor bezoek. Maar goed, ik ging voor de tentoonstelling Piet Mondriaan en Bart van der Leck. Deze expositie gaat over het uitvinden van een nieuwe beeldtaal. De kunst werd 100 jaar geleden volkomen vernieuwd door o.a. Piet Mondriaan en Bart van der Leck. Heel mooi. De tentoonstelling was op de eerste verdieping. Trap op en dan rechts af. Trap op links af was een andere tentoonstelling ingericht. Die van Hubert de Givenchy - To Audrey with Love. En dat was me leuk! Eigenlijk fijner dan die van de overkant. De stijlvolle creaties van Hubert de Givenchy die filmster Audrey Hepburn in nagenoeg al haar films droeg waren bijna overdonderend. Zaal na zaal gevuld met prachtige jurken, mantelpakjes, hoeden en sieraden ondersteund met filmbeelden of grote foto’s van Audrey Hepburn. Het was werkelijk prachtig. De stijltentoonstelling was ook dik in orde maar van deze expositie werd ik spontaan vrolijk. Ook op een regenachtige dag gaat dan de zon schijnen. Ga snel. Het is nog te zien tot 26 maart 2017.

Lees meer >> | 12 keer bekeken

TEFAF

Lees meer >> | 7 keer bekeken

MuseumTV

Een nieuwe kunstwebsite met als doel de gebruiker altijd en overal op de hoogte te houden wat er aan actuele tentoonstellingen en collecties te zien is in Nederland. Zo, die durven, dacht ik toen ik dat las. De oprichters van MuseumTV moeten gedacht hebben dat het tijd is om het groot te zien en aan te pakken. Een goed idee of niet? Als het waar is wel denk ik. Alleen lijkt het me lastig om alle actuele kunstexposities in Nederland op je site te kunnen vermelden. Nu werken 23 musea aan het project mee en dat moeten er 50 worden. Nederland telt grofweg 500 musea waarvan er, ook grofweg, 150 musea kunstcollecties in huis hebben. En er zijn natuurlijk meer plekken waar kunst te zien is dan alleen maar in het museum. Dus MuseumTV is niet compleet als het gaat om de bezoeker van de site alle actuele exposities en kunstcollecties in Nederland te tonen. Maar is dat erg? Ja en nee. Ja, want waarom zo hoog van de toren blazen als je doel niet realistisch is en nee, niet erg want de bezoeker kan zich behoorlijk oriënteren op wat er globaal in kunstzinnig Nederland afspeelt. Nu is de informatie nog gratis maar volgend jaar niet meer en het is vooral kunst voor het grote publiek. Voor fijnproevers en de wat meer avontuurlijk ingestelde kunstliefhebber is het geen aanwinst. Die moeten hun informatie elders halen. Voor hun geen luie stoel. meer blogs op www.blueburtartshop.com

Lees meer >> | 11 keer bekeken

Het oor van Van Gogh

Mysterie opgelost: Van Gogh sneed gehele oor bewust af. Zo luidde de kop van een artikel in de Volkskrant begin juli. En ik maar denken dat we dat al wisten. Maar nee, volgens experts zou het om het oorlelletje zijn gegaan! Wat? Als je een willekeurige Nederlander vraag wat Van Gogh had afgesneden zal het antwoord altijd zijn ‘zijn oor’ en niet ‘zijn oorlel’. Zeg nou zelf. Zou het kunnen dat het Van Gogh Museum een nieuwe tentoonstelling nodig had en de Britse onderzoeker Bernadette Murphy een podium voor haar boek vol met bewijzen, die ze na een uitgebreide studie over deze kwestie had gevonden? Kan er sprake zijn van handjeklap? Of is dat cynisch? Een paar weken na publicatie schreef Robin Verleisdonk, student Master Arts Media and Society in dezelfde krant dat we inderdaad al langer weten dat Van Gogh zijn ‘hele’ oor afsneed en niet een ‘gedeelte’ ervan. Eigenlijk al bijna honderd jaar. Het werd al gemeld in de eerste biografie van Van Gogh in 1922. Maar dat zal toch wel bekend zijn bij de specialisten van het Van Gogh Museum? Of gaat de drang naar een spectaculaire tentoonstelling zo ver dat samenstellers het met de feiten niet meer zo nauw hoeven te nemen? Gaan ze er gemakshalve van uit dat het grote publiek toch niets weet en alles slikt wat het museum hun presenteert? Of ben ik nu alweer cynisch?

Lees meer >> | 11 keer bekeken

Van Pijbes naar Dibbits

Misschien een wat flauwe kop maar ik vind het wel mooi staan. Bovendien is het waar. Taco Dibbits volgt Wim Pijbes op als hoofddirecteur van het Rijksmuseum. Alsnog. Acht jaar geleden dacht hij dat namelijk ook te worden maar werd op het laatste moment gepasseerd door Pijbes. Dibbits hield zich groot maar in een fragment in de veelgeprezen documentaire ‘Het Nieuwe Rijksmuseum’, was toch goed zijn teleurstelling te zien. Of ik moet me dat ingebeeld hebben. Makkelijk zal het niet worden voor Dibbits. Pijbes heeft de lat behoorlijk hoog gelegd. Het Rijksmuseum zag onder zijn leiding het bezoekers aantal zo’n beetje verdubbelen. Hij bleek naast zijn bestuurlijke kwaliteiten ook een uitstekende marketingstrateeg te zijn met als hoogtepunt de landing per helicopter van de Amerikaanse president Obama op het Museumplein in 2014. ‘Eat that’. Zo wervelend hoeft het allemaal niet te zijn maar het publiek is wel verwend geraakt. Ik ben benieuwd hoe Dibbits dat gaat aanpakken. De politiek is blij met zijn aanstelling. Minister Bussemaker: ‘De nieuwe directeur van het Rijksmuseum in Amsterdam wil zoveel mogelijk mensen, zowel kinderen als volwassenen, nieuwsgierig maken naar kunst en van kunst laten genieten. Dat streven juich ik van harte toe’.  Dat is mooi van de minister maar ik zou willen dat ook zij iets positiefs voor de kunst zou bijdragen in plaats van bezuiniging na bezuiniging doorvoeren.

Lees meer >> | 12 keer bekeken

Nog een...

Dood. Na Lemmy, David Bowie, Glenn Frey, Maurice White en Keith Emerson was het nu de beurt aan Prince om de stairway to heaven te bestijgen. Slik, dat gaat wel hard zo. Alweer is een kunstenaar ons ontvallen. Want zo zie ik de popmuziek wel. Als een kunstuiting. Sterker nog, voor mij is het een van de belangrijkste kunstvormen. Ik heb ontelbare momenten van genoegen beleefd met het beluisteren van muziek. Het liefst live maar draaitafel en cd speler waren en zijn meestal wel voldoende. Die gebeurtenissen overtreffen in tijd zeker de momenten van geluk door kijken naar beeldende kunst. Maar mogelijk is dit appels met peren vergelijken. Feit is dat Prince zijn frapante kunstjes niet meer zal opvoeren. Ik was geen groot fan van Prince. Ik heb nog wel vier lp’s in de kast staan maar geen enkele cd. Dat zegt eigenlijk voldoende. Maar de wereld rouwt, dat is wel duidelijk. Eerst dacht ik dat 27 het magisch ‘dodenjaar’ voor popartiesten was. De lijst is in ieder geval lang genoeg; Brian Jones, Jimi Hendrix, Jim Morrison, Janis Joplin, Kurt Cobain, Amy Winehouse en Jean-Michel Basquiat. Die laatste was weliswaar een beeldende kunstenaar maar voor mij hoort ie erbij. Maar nu lijkt het er op dat popartiesten van rond de 70 de kwetsbare groep zijn. Al past Prince met zijn 57 jaar daar niet bij. Maar Prince hoort eigenlijk nergens bij. Klopt het alsnog.

Lees meer >> | 10 keer bekeken

Pulitzerprijs

Deze week zijn de Pulitzerprijzen 2016 uitgereikt. Deze wereldberoemde en prestigieuze Amerikaanse literatuurprijs telt 21 categorieën in journalistiek, literatuur, drama, poëzie, fotografie en muziek. Ik denk dat die van de journalistiek en literatuur veruit de belangrijkste zijn. Ik wist bijvoorbeeld absoluut niet dat er een prijs voor muziek was. U wel? Dat ligt uiteraard aan mij. Zou zoiets er ook in Nederland zijn en dan voor de kunstwereld? Er zijn wel een vijftigtal (!) Nederlandse kunstprijzen. Wel jammer dat het grote publiek van de meeste nog nooit heeft gehoord, De Volkskrant Beeldende Kunst Prijs is misschien een van de uitzonderingen. Zou het niet prachtig zijn als alle Nederlandse kunstenaars zelf mogen bepalen of zij mee willen dingen naar, ik noem eens wat, de jaarlijkse Mondriaan prijs? Ik stel me zo voor dat er een prijs voor diverse disciplines te winnen is. Schilderkunst natuurlijk. Grafiek. Fotografie. Video. Beelden. Installaties en zo meer. Het uitgangspunt zou dan moeten zijn dat kunstenaars hun werk zelf kunnen nomineren. Een commissie van kunstkenners en liefhebbers gaat dan bepalen wie de winnaars zijn. Het zal niet eenvoudig zijn om iets dergelijks te organiseren en de kunstwereld hiervoor te interesseren maar zou het niet geweldig leuk zijn?  Ik vind van wel. 

Lees meer >> | 11 keer bekeken

Shock Art

Ik vind dat een ingewikkeld genre. Wanneer is er sprake van shockerende kunst? Als toeschouwers in opstand komen? Zoals bij het werk van de Amerikaanse fotograaf/kunstenaar Andres Serrano? Zijn pornografische foto’s zijn meermaals met o.a. hamers door woedende toeschouwers gedeeltelijk vernield. Serrano maakt zeer indringend en voor velen erg ongemakkelijk werk. Wel altijd esthetisch en technisch subliem. Een artikel in de Volkskrant wees dat prachtig uit. Jeff Koons was ook een kunstenaar die met zijn tentoonstelling ‘Made in Heaven’ (pornografie) met zijn toenmalige vrouw (la) Cicciolina veel negatieve reacties losmaakte. Zijn porseleinen kitschbeelden werden tot dan niet serieus genomen door het grote publiek. Nu is Koons een gevierd kunstenaar. Dankzij spraakmakend werk als Ballon Dog en misschien ook door ‘Made in Heaven’. En is een negen meter lange zuurstokroze rups die ontpopt in knuffelende doodshoofdvlinders (Antistrot) shockerende kunst? Zegt u het maar. Kunst die je ongemakkelijk maakt is niet per definitie shockerend, het gaat ook om het standpunt van de kijker. Kunst die de gewelddadige en nietsontziende mens toont kan inderdaad iemand machteloos en woedend maken. Maar wat is de les? Wordt je als kijker een klein beetje beter mens? En wat te denken van een schilderij als ‘Les Demoiselles d’Avignon’ van Picasso, dat destijds als shockerend werd ervaren? Nu geldt het werk als een absoluut meesterwerk. En waar loopt de scheidslijn tussen controversieel en shockerend? Zoals gezegd, ik vind het een ingewikkeld genre.

Lees meer >> | 330 keer bekeken

Er is veel te veel museale kunst!

Dat staat wat gek maar toch is het waar. De Nederlandse musea hebben veel te veel kunst. Slechts 8% van de kunstschatten hangt of staat op zaal. Acht procent! Dat je wat in opslag moet hebben lijkt mij logisch. Je moet kunnen wisselen of uitlenen. Maar zelfs als je dit gegeven meetelt kom je maar uit op zo’n 18 %. Het is waanzin om 80 % van je collectie in depots te houden. Het is echt belachelijk en het kost ook geld. Behuizing, onderhoud etc. Overigens gaat het hier om musea waar de Nederlandse overheid voor verantwoordelijk is. Naar schatting beheren deze instellingen zo’n 65 miljoen kunstobjecten. Dat is een boel en het publiek kan er jaarlijks zo’n 5 miljoen stukken van zien. Lijkt ook veel maar dat is dus maar acht procent van de totale collectie. Is hier wat aan te doen? Ja, dat lijkt er wel op. De musea zijn hard aan het nadenken hoe ze meer van hun depotkunst kunnen tentoonstellen. In hun eigen musea gaat dat niet want de muren hangen al vol. In Rotterdam hebben ze echter het licht gezien. Museum Boijmans Van Beuningen gaat een kunstopslag bouwen die ook voor bezoekers toegankelijk wordt. Eigenlijk een museum erbij zou je zeggen. Hoeveel we mogen zien is nog niet duidelijk. Maar niet alle musea zullen in staat zijn om iets dergelijks te doen. Dus komt het er op neer dat de musea flink zullen moeten ontzamelen. Dat gebeurt al maar dat gaat niet snel genoeg. Het is jammer dat China niet meer zo booming is want daar hadden we mooi veel kunst kunnen slijten en de opbrengst in de Nederlandse cultuur kunnen stoppen. Misschien een van de Golfstaten benaderen?

Lees meer >> | 11 keer bekeken

Museum

Wat is de functie van een museum eigenlijk? Gebouwen waar kunstcollecties van de superrijken bijeengebracht zijn? Zo is het wel begonnen. Ooit. Het was in eerste instantie gewoon praktisch. Omwille van ruimtegebrek en beheer. Het gebeurt vandaag de dag nog steeds. Ook in Nederland. Maar dient het belang van musea alleen de doelmatigheid? Zelf dacht ik altijd dat een museum een soort culturele spiegel van de samenleving is. Een maatschappelijke functie dus waar men kan kennismaken met hoe anderen de wereld zien en hoe zij die verbeelden. Een plek om te leren en een plek om over uiteenlopende aardse zaken na te denken. Ervan genieten mag natuurlijk ook. “Dat zal best” hoor ik u al zeggen. “Maar de kunstenaars van nu bakken er helemaal niks van. Moet je zien wat die gasten vroeger maakten. Rembrandt en de zijnen, die konden er wat van. Hoef je vandaag de dag echt niet meer te verwachten”. Jammer, want er zijn nog steeds schilders actief die realistisch werk maken en ook gewaardeerd worden. Zie het werk van bijvoorbeeld Evert Thielen of Tjalf Sparnaay. Maar er is veel meer dan zogenaamde ‘realistische’ kunst. Vroeger was het misschien eenvoudiger. De elite bestelde bij kunstenaars wat zij wilden.Vaak ging het dan om eigen glorie. Vandaar de vele portretten. Kunstenaars werkten toen voornamelijk in opdracht. ‘Vrij’ werk was er praktisch niet. Nu wordt er overwegend ‘vrij’ werk gemaakt. Het is een misvatting om te denken dat vroeger alles overzichtelijker was. Simpel is het leven nooit geweest. Maar de hedendaagse verscheidenheid aan beelden én toepassingen maken het voor de bezoekers van musea niet makkelijk om te beseffen wat ze er komen doen. Of toch wel?

Lees meer >> | 13 keer bekeken