Blog

Op de hoogte blijven van mijn blogs? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.

• Replica’s

  25 november 2015

  Het Museum Escher in het Paleis in Den Haag hangt vol met reproducties van het werk van Maurits Cornelis Escher. Niet om het publiek te bedriegen maar om de originelen te beschermen. Deze zijn namelijk uiterst kwetsbaar. Het is onmogelijk om het werk van de kunstenaar uit Leeuwarden permanent te tonen. Het gebeurt wel, dat tentoonstellen, maar licht heeft een verwoestende uitwerking op de kwaliteit van de papieren prenten en na een tentoonstelling moeten die werken voor jaren het donker in. Bij alle exposities wordt gebruikt gemaakt van facsimile’s. Escher maakte tussen 1929 en 1970 ongeveer 450 houtsneden, houtgravures, lithografieën en 2000 tekeningen en schetsen. Hoeveel van deze originelen daadwerkelijk te zien zijn voor het publiek is niet bekend. Zelfs het personeel van het Escher museum kan een originele prent niet van een replica onderscheiden. Dat zegt veel over de kwaliteit van de reproducties maar het blijft een vreemde zaak. Als straks blijkt dat de Nachtwacht al jaren in een beveiligde loods staat en de wereld zich dagelijks vergaapt aan een kopie in het Rijks, zal de omvang van het schandaal niet te overzien zijn. Dat het werk van Escher wordt gekopieerd, hoe integer de bedoelingen ook zijn, leverde slechts een paar stukjes in de krant op. Geen boe-geroep van misleide museumgangers. Dat verdient een groot kunstenaar als Escher toch niet? Escher zei zelf: ”Ik geloof dat het maken van prenten, zoals ik dat doe, bijna alleen een kwestie is van het zo verschrikkelijk graag goed willen doen.” Zo is het, we moeten het goed doen. Voortaan telt alleen wat echt is.

  Lees meer >> | 14 keer bekeken

• Fake

  11 november 2015

  Niets zo ergerlijk als nepkunst. Cultureel gezien dan. In het echte leven gelden uiteraard andere criteria. Fake dus. “Geen enkel beeld in geen enkel medium kan de realiteit in beeld brengen zoals ze werkelijk is” zegt Jan De Nys, curator van de tentoonstelling FAKE. In deze expositie was te zien hoe in de kunst op grote schaal ‘vervalsing’ van de realiteit in uiteenlopende vormen wordt vervaardigd. Dit spelen met het thema ‘fake’ belicht slechts één kant van de nepkunst. De werkelijke wrevel zit hem in kunst die als authentiek en waarachtig wordt verhandeld maar in realiteit bestaat uit gestolen ideeën en/of massaproducties zijn. Alleen gemaakt om snel en veel geld te verdienen. Leuk voorbeeld is het Ikeafilmpje. www.youtube.com/user/lifehunterstv. Maar nepkunst is voor mij meer dan alleen onvrede. Ik vind het ook misdadig en niet alleen uit cultureel perspectief. Hardwerkende ku

  Lees meer >> | 51 keer bekeken

• Omstreden kunst

  4 november 2015

  Daar is best veel van en het is van alle tijden. Vroeger was een schilderij of standbeeld zeer verdacht of zelfs schokkend als de regels van de kerk niet nageleefd werden. Die waren op zich simpel. Plaats God of iets uit zijn nabijheid in het centrum van een schilderij en dan was het al snel goed. Naakte standbeelden: geen probleem als de geslachtsdelen maar bedekt waren en ze er zedig bij stonden. Door de eeuwen heen is het choquerend effect steeds iets opgeschoven. De laatste tijd lijkt er sprake te zijn van een toename van kunstwerken die de toeschouwers alles behalve onbewogen laten. De Parijzenaars zijn in rep en roer om een opblaasbare kerstboom van Paul McCarthy, die doet denken aan een seksspeeltje. Dat kennen wij nog van een beeld van diezelfde McCarthy. Toen was het ‘Kabouter Buttplug’ die de gemoederen in Rotterdam flink bezig hield. Maar ook het werk ‘Dirty Corner’ van Anish Kapoor in het kasteel van Versailles zorgt voor verhitte discussies. Deze sculptuur doet menigeen denken aan een reusachtige vagina. Op voorspraak van de kunstenaar zelf. Dat dan wel. Dichter bij huis kennen we de opstootjes in Lisse door een kunstwerk van Joep van Lieshout, genaamd ‘Bikinibar’, een beeld van een vrouw zonder armen of benen. Op een rotonde in Barneveld staat niet langer het religieus kunstwerk van Stein Frayman en VanJoost. Het betrof hier een Kerkhof dat de verdeeldheid tussen gelovigen moest verbeelden. Dat is dan ook direct weer gelukt met deze weghaalactie. Het werk van de Oostenrijkse kunstenaar Hermann Nitsch mag niet in een kerk in Tilburg worden getoond. Nitsch werkt met een varkenskadaver, schildert met bloed en smeert ingewanden over mensen. De Partij voor de Dieren stond op haar achterste benen en sprak de ban uit over de expositie. Of we er wel of niet op vooruit zijn gegaan ten opzichte van de middeleeuwen kan ik zo een twee drie niet zeggen. De toekomst zal het ons leren...

  Lees meer >> | 382 keer bekeken

• Hedendaagskunst

  28 oktober 2015

  Waar begint de hedendaagse kunst en waar eindigt het? Dat is vaak moeilijk uit elkaar te houden. Dikwijls gaat het dan om confronterend werk. Ik weet vaak niet wat de bedoeling is van die confrontatie. Moet ik aan het denken worden gezet? Neem de werken ‘Internal Objects’ van de Britse kunstenaar Anish Kapoor die momenteel te zien zijn in de Eregalerij van het Rijksmuseum. Die doen sterk denken aan bloederige vleesmassa’s. De drie reliëfs gaan zoals dat heet een visuele dialoog aan met de late werken van Rembrandt zoals De Joodse Bruid en De Staalmeesters. Een visuele dialoog? Geen idee wat ik daar mee moet. En wat te denken van het incident in het Museion in het Noord-Italiaanse Bolzano. Schoonmakers ruimden een installatie op van het vrouwelijke kunstenaarsduo Goldschmied & Chiari, in de veronderstelling dat het achtergelaten rommel van een feestje betrof. Maar nee, het was het kunstwerk ‘Dove andiamo a ballare questa sera?’ (Waar gaan we vanavond dansen?). Het thema van de installatie is ‘consumentisme, hedonisme, door socialistische politici en hun eeuwigdurende feesten.’ En dat leek dus sterk op rotzooi. Moet ik als toeschouwer hier over nadenken? Dan is er nog de confrontatie van speelgoedfabrikant Lego met de Chinese kunstenaar Ai Weiwei. Lego weigerde een grote bestelling van legoblokjes aan Weiwei te leveren. De blokjes waren bestemd voor een tentoonstelling over vrije meningsuiting. Volgens Weiwei zijn de Denen bang dat de aanleg van een nieuw Legoland pretpark in Shanghai in gevaar zal komen als Lego de blokjes zou leveren. Kunst en het dagelijks leven op een ingewikkelde manier samen te laten smelten levert wat mij betreft NIET genoeg stof tot nadenken op. Voor wie antwoorden wil kan mogelijk terecht in het Van Abbemuseum in Eindhoven. Daar is de tentoonstelling ‘Wat is Kunst?’ Reageren? info@blueburtartshop.com

  Lees meer >> | 22 keer bekeken

• Banksy

  22 oktober 2015

  Is Banksy een kunstenaar of een vandaal? Is wat hij maakt oprecht of druipt de valsheid er vanaf? Alles wat met Banksy te maken heeft lijkt dubbel te zijn. Dat gaat tot aan zijn identiteit. Niemand weet wie hij werkelijk is. De meeste kans lijkt een zekere Robert Banks te maken, maar ook Robin Banks ligt goed in het roddelcircuit. Het kan ook gaan om een zekere Robin Gunningham geboren in 1973. Hij komt uit Bristol dat lijkt wel zeker te zijn. Bristol is ook zijn uitvalbasis. Alles wat Banksy momenteel onderneemt is ‘hot’ en blijft dus niet onopgemerkt. De projecten worden ook steeds groter. Zoals zijn laatste, het antipretpark Dismaland. Een harde parodie op Disneyland. Het kunstpark trok in 5 weken tijd 150.000 bezoekers. Het complex wordt nu afgebroken en in zijn geheel naar Calais gestuurd om daar als onderkomen voor vluchtelingen een tweede bestemming te krijgen. Niet slecht voor een graffiti artiest met een antikapitalistische opstelling. De voornaamste kritiek op Banksy is dat de hoge prijzen voor zijn doeken niet samen gaan met de boodschap van zijn werk. Aan de andere kant mag je niet vergeten dat hij een aanzienlijk deel van die opbrengsten heeft doorgestuurd naar organisaties als Greenpeace. Komt nog bij dat zijn straatkunst helemaal geen geld heeft opgeleverd. Wel bekendheid natuurlijk. Ik ben wel blij met Banksy. Dat hem wat te verwijten valt zal best zo zijn, maar wie zonder zonden is...

  Lees meer >> | 11 keer bekeken

• Business Artist

  14 oktober 2015

  In de pas geopende ‘Newport Street Gallery’ van Damien Hirst hangt verrassend (nog) geen werk van de nieuwbakken museumeigenaar. Zijn aanzienlijke kunstcollectie van zo’n 3.000 werken vult de muren van het 3.437 m² tellende complex. Waarom Hirst gekozen heeft om zijn museum te openen met een expositie van de onbekende Britse abstracte schilder John Hoyland is onduidelijk. Hoyland staat niet bekend als een hoogvlieger. Boze tongen beweren dat Hirst op deze manier de talloze doeken die hij van Hoyland bezit, belangrijk maakt en zo de waarde aanzienlijk verhoogt. Niet ondenkbaar voor een ‘Business Artist’ die Hirst nu eenmaal is. Het kon zomaar een zet zijn (geweest) van collega ‘Business Artists’ Jeff Koons en Andy Warhol. Geld verdienen aan kunst is natuurlijk prima en Hirst heeft flink in de buidel getast om dit museum van de grond te krijgen. Wat tot nadenken stemt is wat het effect van deze zet zal zijn op kopers/liefhebbers van de lagere regionen van de beeldende kunst. Dat de bovenkant van de kunstmarkt volkomen verziekt is is tot daaraan toe, maar als kunstmatig de prijzen voor relatief onbelangrijke kunstenaars opgestuwd worden is dat een kwalijke zaak. Het zal kopers aan de onderkant van de markt alleen maar afschrikken om een galerie binnen te stappen. Want wie weet nu nog wat kunst waard is?  It’s not all business.

  Lees meer >> | 19 keer bekeken

• Renoir sucks?

  8 oktober 2015

  De Amerikaan Max Geller is een heuse haatcampagne tegen de 19e eeuwse Franse impressionistische schilder Auguste Renoir begonnen. Na een bezoek aan the Barnes Foundation in Philadelphia was het voor hem duidelijk. ‘Renoir sucks‘. Hij zegt hierover: ‘Alle schilderijen zijn prachtig behalve die van Renoir. Die zijn echt vreselijk slecht. Onbegrijpelijk dat musea en verzamelaars zoveel geld voor deze shit neertellen’. Geller heeft natuurlijk alle recht om de schilderijen ‘goedgevulde hopen dampende stront’ te noemen. Maar waarom op Instagram de werken van Renoir voorzien van zeer negatieve commentaren? En waarom een demonstratie houden voor het Museum of Fine Arts in Boston met protestborden met teksten zoals ‘God hates Renoir’, en ‘ReNOir’?  Hij begon ook de online petitie: ‘Verwijder alle verschrikkelijke Renoir-schilderijen in de National Gallery in Washington DC.’  Doet hij dit alleen maar om aandacht te trekken? Nou, dat is gelukt. De media besteden wereldwijd aandacht aan de vuilbekkerij van Geller. Toch raar dat iemand zich zo vastbijt en zich in pure haat uitlaat over schilderijen die bij de rest van de wereld bekend staan om de lieflijke voorstellingen en zachte kleuren. Om het compleet te maken heeft hij een aantal volgelingen gevonden die enthousiast met hem mee schelden. Niet vergeten dat dit allemaal in de USA afspeelt, het land van de onbegrensde mogelijkheden. Dat is misschien de echte reden voor deze poppenkast. Hoe dan ook, het moet zijn: ‘Geller sucks’!

  Lees meer >> | 14 keer bekeken

• Rembrandt: de Soap

  1 oktober 2015

  Het verhaal van Wim Pijbes van het Rijksmuseum om de huwelijksportretten van Rembrandt naar Nederland te halen was blijkbaar niet helemaal compleet. Het deel waarin minister Jet Bussemaker een afspraak had met haar Franse collega Fleur Pellerin om gezamenlijk de werken aan te schaffen was om onduidelijke reden weggemoffeld. Al die heisa over nationaal bezit, identiteit, de politieke eensgezindheid en dat de broer en zus van de Nachtwacht thuiskomen is dus gewoon een leugen! Oke, de Franse minister heeft er een potje van gemaakt door te weigeren de werken tot Frans nationaal kunstbezit te verklaren en zo Eric de Rothschild de gelegenheid gaf om de werken buiten Frankrijk (het Rijksmuseum) te kunnen verkopen. Pellerin werd vervolgens verrast door het snelle handelen van Pijbes en de Nederlandse politiek en schoot spontaan in de stress-stand. Niet helemaal ondenkbaar dat de Rothschild hier bewust op aanstuurde. Hij is tenslotte lid van de vriendenvereniging van het Louvre. Maar Pijbes én de politiek moeten van deze afspraak geweten hebben en het is niet logisch om te denken dat de Fransen niets zouden ondernemen. Zó verblind kunnen al die mensen toch niet geweest zijn?  Of is hier sprake van struisvogelpolitiek? Een andere mogelijkheid is dat Wim Pijbes een echte slimmerik is. Hij hoeft nu niet meer op zoek naar geldschieters. Nederland en Frankrijk komen ieder met 80 miljoen euro over de brug. De portretten zijn beurtelings in het Rijksmuseum en het Louvre te zien. Moeten we hier blij mee zijn? Ik dacht het niet. 80 miljoen voor twee schilderijen die nog minder dan de helft van het jaar te zien zijn is belachelijk veel. En wat te denken van de te verwachten kosten en problemen met transport, onderhoud en restauratie? Een novum of niet, ik ben ben bang dat we nog niet klaar zijn met deze soap. 

  Lees meer >> | 18 keer bekeken

• Conservatief

  12 augustus 2015

  Zijn kopers van kunst conservatief? Meer specifiek: zijn kopers aan de onderkant van de markt behoudend? Aan de bovenkant van de kunsthandel wordt met geld gesmeten dus daar is geen sprake van aarzelend optreden. Het is een feit dat (vooral) kleine galeries het moeilijk hebben. Misschien dat ook in de kunstsector de onlineverkoop mede veroorzaker is van een slechte omzet? Net als in de detailhandel? Volgens een artikel in de Volkskrant is dat niet zo. De online-handel groeit weliswaar fors met een stijging van 600 procent tussen 2013 en 2019  maar dat is maar 6 procent van de wereldwijde kunsthandel. Het loopt nog niet echt storm. Er zijn wel volop online-initiatieven. Ook in Nederland. Positief is dat mensen die nooit een gewone galerie bezoeken nu wel de digitale versie weten te vinden. Of dat ook een positief effect heeft op de verkoop is niet duidelijk. Een schilderij bekijken op de computer is toch niet hetzelfde dan als dat schilderij voor je neus hangt. Ook wel logisch. Als die kijksensatie hetzelfde zou zijn hoeven we ook niet meer in de rij te gaan staan om bijvoorbeeld Rembrandt in het het museum te bekijken. In de mode is het overigens wel gelukt. Ondanks pasproblemen of dat die trui je toch niet staat zoals je dacht. Misschien gewoon afwachten of de kunstkopers ook die schroom van zich kunnen afwerpen

  Lees meer >> | 50 keer bekeken

• Inspiratie

  30 juli 2015

  Raar woord vind ik dat. Inspiratie. Ik weet ook niet goed waar het voor staat. Het woordenboek heeft het over ingeving of bezieling. Ingeving óf bezieling! Dat klopt toch niet? Geen inspiratie hebben koppel ik aan kunstenaars die aan het werk willen maar geen plan hebben hoe te beginnen. Misschien dat ingeving daar in de buurt komt. Maar hoe werkt dat dan? Wat moet je doen om die ingeving te krijgen? Wachten in een bepaalde houding? Je afzonderen op een stille plek? Nee toch? Ik weet in ieder geval dat ik nog nooit zomaar uit het niets hét idee kreeg. Meestal gaat daar een proces van denken en proberen aan vooraf. Daarna kan het wel gebeuren dat een ingeving zich aandient. Maar dat is toch wel het resultaat van (soms) hard werken. Dus niet iets wat zomaar komt aanwaaien. Ergo, als je geen inspiratie hebt, werk je gewoon niet hard genoeg! Of is dat te kort door de bocht? Maar dan bezieling. Als ik schilder en ik verdiep me in het werk (sterke focus) dan lijkt het soms dat mijn hand een eigen leven heeft. Tijd bestaat dan ook niet meer. Als ik later wat meer afstand neem en bekijk wat het resultaat is, ben ik keer op keer aangenaam verrast. Zo zie ik bezieling. Of is dat weer te kort door de bocht

  Lees meer >> | 37 keer bekeken

Meer blogs >>