Blog

Op de hoogte blijven van mijn blogs? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.

• Fountain

  20 juni 2018

  Wat nu gedaan? De beroemde sculptuur 'Fountain' door Marcel Duchamp, u weet wel, het urinoir dat Duchamp als kunstwerk inleverde voor een tentoonstelling in New York in 1917. Nou, die was helemaal niet van Duchamp. Het 'kunstwerk' was gesigneerd met ‘R. Mutt 1917’ en iedereen wist dat het een pseudoniem van Duchamp was. Niet dus. De schepper van 'Fountain' is de Duitse Dada-dichteres barones Elsa von Freytag-Loringhoven. Dus wat nu gedaan. Door 'Fountain' wordt Marcel Duchamp beschouwd als de grondlegger van de moderne kunst. Moet Elsa von Freytag-Loringhoven nu de oermoeder van de moderne kunst worden? Veel twijfel is er niet. Duchamp schreef in een brief in 1917 aan zijn zus: 'Eén van mijn vriendinnen heeft onder een mannelijk pseudoniem, Richard Mutt, een porseleinen urinoir als sculptuur ingezonden’. Dat die brief pas in 1982 opduikt is gek. Maar goed, het lijkt mij afdoende bewijs. Schrijf 'Fountain' maar officieel toe aan de de barones. De kunstwereld zal dat waarschijnlijk niet laten gebeuren. Er is heel veel geld betaald voor de talloze door Duchamp geautoriseerde kopieën van het urinoir. En dan is het eigenlijk al gedaan. Jammer.

  Lees meer >> | 11 keer bekeken

• Champions League

  13 juni 2018

  Het Stedelijk Museum Amsterdam speelt niet meer mee in de  'Champions League' van de moderne kunst. Tenminste dat is wat de Amsterdamse Kunstraad voor ogen staat. Het Tate Modern in Londen of het Museum of Modern Art (MoMA) in New York zijn inderdaad een paar maten te groot voor het Stedelijk als het om concurreren gaat. Vorig jaar gaf het Tate bijvoorbeeld zon'n dertig miljoen euro uit aan nieuw werk. Het Stedelijk moet het doen met 1 miljoen. Maar terug naar de wereldtop was wel de ambitie van die zelfde Kunstraad. Maar ja, dat was vόόr die idiote verbouwing van acht jaar. Het is net het Nederlands voetbalelftal en de eredivisie. Wel willen maar niet (meer) kunnen. Groot denken leidt niet altijd naar de top, maar ambitie hebben is natuurlijk niet verkeerd. Noodzakelijk zelfs voor een goed museum. Wereldtop of niet. Dus nu is het advies om de focus te verleggen naar de eigen collectie die volgens de Kunstraad wel van topniveau is. Dat kan zijn maar die staat (nog) voor een groot deel in de kelder te verstoffen. Ik zou het wel anders ophangen anders wordt het niet veel. Dan blijft het museum in de 'Mickey Mouse' competitie.

  Lees meer >> | 18 keer bekeken

• Erwin Olaf

  6 juni 2018

  Begonnen als een dwarse en getergde fotograaf van kinky feestfoto's en uitgegroeid tot fotograaf van het koningshuis. Dat verzin je niet. Het lijkt onmogelijk maar ja, we hebben het over Erwin Olaf (1959). Dan kan ineens veel. Zoals dat het Rijksmuseum Amsterdam 500 foto's, boeken, tijdschriften en posters, in haar collectie opneemt. De fotograaf schenkt een groot deel van zijn ‘kerncollectie’ aan het Rijks. Het museum kocht daarnaast met steun van de BankGiro Loterij voor 200 duizend euro, zestig foto’s en drie video’s. De komende jaren koopt het museum in overleg met de fotograaf nog nader te bepalen nieuw werk. De angst van Olaf dat wat hij maakt geen kunst zou zijn is hiermee definitief van de baan. Persoonlijk wordt ik wat onrustig van zijn werk. Zeker van de kinky feestfoto's. Maar eigenlijk van heel zijn oeuvre. Ik waardeer wel de technische perfectie en de uitmuntende composities maar het is dat donkere en het mysterieuze in zijn werk wat mij op afstand houd. Het is natuurlijk ook mogelijk dat het recalcitrante element nooit is weg geweest maar later veel beter verstopt. Hoe dan ook, wat een briljante carrière.

  Lees meer >> | 7 keer bekeken

• Paniek

  30 mei 2018

  Er is nog geen paniek bij de bezitters van werk van Vincent van Gogh. Of misschien toch een beetje. Onderzoek naar de kleuren van het werk van de populaire kunstenaar wijst uit dat de oorspronkelijke kleuren een heel stuk helderder waren. Vooral het geel en het rood dat Van Gogh gebruikte zijn de oorzaak van het verval. De kunstenaar experimenteerde veelvuldig met nieuwe pigmenten en felle kleuren. Helaas zijn veel van die kleuren nu vervaagd en het proces gaat nog wel even door. Het is niet denkbeeldig dat de beroemde Zonnebloemen werkelijk gaan verwelken. Is dit allemaal nieuw? Niet echt. ‘Schilderijen verwelken als bloemen’ schreef Vincent van Gogh zelf al eens. Maar er moet wel wat gebeuren anders zijn de zonnebloemen bruin in plaats van het heldere geel. Maar ook ander werk zoals de irissen van het doek Veld met irissen bij Arles (1888) zijn verlopen van paars tot fletsblauw. Het Van Gogh Museum verlaagde enkele jaren geleden al het lichtniveau om de doeken te beschermen. Er is eén geluk: Van Gogh schilderde dik en met ondoorzichtige verf ‘Dat is zijn redding’, denkt onderzoeker Koen Janssens. Dus, geen paniek.

  Lees meer >> | 7 keer bekeken

• #MeToo

  23 mei 2018

  Hoe zou het zijn met het schilderij 'Hylas en de nymfen' van John William Waterhouse? Het werk is namelijk verbannen naar de kelder van de Manchester Art Gallery. Op het doek zijn zeven erotische, naakte vrouwen te zien en dat kan natuurlijk niet langer in tijden van #MeToo. Of wel? Waterhouse maakte het schilderij in 1896 en het is een van zijn weinige werken met blote vrouwen. En in dit geval met een man met wat kleding aan. Waterhouse maakte  voornamelijk schilderijen met vrouwen, prachtig geschilderd in idyllische omstandigheden, ongenaakbaar en onbereikbaar. Zeker geen lustobjecten. Dus eigenlijk is het heel raar om juist een werk van hem als voorbeeld te stellen voor de #MeToo discussie. Voor de goede orde, ik vind het geweldig en helemaal van deze tijd om patsers als Harvey Weinstein aan te pakken. Weg ermee. Maar om Waterhouse aan de schandpaal te nagelen? Het ruikt naar een publiciteitsstunt. Wat het er niet beter op maakt want dat getuigt niet bepaald van respect voor de kunstenaar en zijn werk. Staat de kunst niet boven de #MeToo discussie? De kunst zelf bedoel ik dan. Niet de kunstenaars. Daar kunnen ook rotzakken tussen zitten.

  Lees meer >> | 8 keer bekeken

• Eurovisie Songfestival

  16 mei 2018

  Het is weer voorbij. Het Eurovisie Songfestival. Pfff... Het zal aan mij liggen maar ik snap niks van al die media-aandacht. De Volkskrant pakte flink uit in het kunst- en cultuurkatern met uitgebreide analyses van alle deelnemers. De krant tipte België. En die haalde niet eens de finale. De VARA-gids deed overigens niet voor de krant onder. Ook analyses met puntenwaardering. Bladzijde na bladzijde. En wat blijft er van de muziek over? Alleen die van ABBA toch? Drie miljoen aan de buis gekluisterd kijkers hadden een lange en spannende avond, veronderstel ik. Uiteindelijk ging de hoofdprijs naar Israël. En het moet dus een beetje idioot zijn. Het grote publiek kan een vreemde act blijkbaar prima waarderen. Dat is eigenlijk wel weer leuk. In 2006 een snoeiharde metalband met maskers uit Finland. Vier jaar geleden won een zangeres met baard uit Oostenrijk en nu dus Netta Barzila die een kip na doet. Maar wel een kip met een diepere betekenis.... Ik heb het niet gezien maar Waylon stond er bij en keek er naar. Hij deed het blijkbaar nog niet gek genoeg. De volgende keer echt maf dan maar.

  Lees meer >> | 6 keer bekeken

• Revolutie

  9 mei 2018

  In het NRC stond een leuk artikel over kunst in het revolutiejaar 1968. Er kwamen ook een aantal persoonlijke favorieten voorbij. Zoals Frank Zappa, Andy Warhol en Jimi Hendrix. Maar toen kwam ik op de vraag, of de ontwikkelingen in de kunst de afgelopen vijftig jaar net zo belangrijk waren als die vanaf begin 1900? En zijn er ook zoveel belangrijke kunstenaars boven komen drijven? Er wordt wel beweerd dat bij elke revolutie het geweldig gaat borrelen in de kunst. Misschien was 1968 niet een echt revolutiejaar. Zoals die van begin 1900, de industriële revolutie, dat wel was. Toen allerlei kunststromingen spontaan ontstonden. Met bijhorende grootheden. Er is uiteraard wel wat gepresteerd de afgelopen decennia. Het werk van Damien Hirst, Jeff Koons, Ai Wei wei, Andy Warhol en Anish Kapoor om er een paar te noemen is van groot belang. En ook de Nederlandse inbreng van Atelier van Lieshout, Marlene Dumas, Rineke Dijkstra en Anton Corbijn om nog een aantal te noemen, mag er zeker zijn. Maar toch vraag ik me af hoe we daar over vijftig jaar naar kijken? Ik kan haast niet wachten.

  Lees meer >> | 6 keer bekeken

• Genius

  2 mei 2018

  Het is toch alweer een paar weken geleden dat ik de eerste twee afleveringen van de serie Genius: Picasso op National Geographic opgenomen had. Alleen, ik kom er niet toe om te gaan kijken. Antonio Banderas speelt de volwassen Pablo Picasso in deze dramaserie en hij lijkt nog op de kunstenaar ook. Dus wat let me? Oke. De recensies waren niet geweldig. Niet goed maar ook niet slecht. Maar ja, daar trek ik me doorgaans niet zo veel van aan. Als het maar een goed onderwerp is en mooi gemaakt, dan kijk ik wel. Dus? Tja. De poster vond ik wat potsierlijk! Zijn tien afleveringen te veel van het goede? Misschien wel. Of is het wellicht te wijten aan Jeroen Krabbé? Vorig jaar zond de AVROTROS de negendelige serie 'Krabbé zoekt Picasso' uit en Jeroen Krabbé vond van alles over het Spaanse genie en wij mochten meekijken. Prachtig. Eerlijk gezegd moest ik er wel op gewezen worden dat Krabbé een hele goede serie aan het maken was. Maar dat heb ik ingehaald. Misschien dat ik dan toch... of niet?

  Lees meer >> | 6 keer bekeken

• Wonderkamers

  25 april 2018

  De Wonderkamers van Gemeentemusuem Den Haag. Weleens gezien? Of eigenlijk is het; weleens beleefd? Er is ook veel te zien maar als je een tablet (bij de balie op te halen) erbij pakt is er van alles te doen. Bijvoorbeeld met Piet Mondriaan de Boogie-Woogie  dansen in New York om dan ineens het ritme van het schilderij 'Victory Boogie Woogie' te begrijpen. Of samen met Berlage iets bouwen. Geweldig. En zo is er in de dertien wonderkamers veel te ontdekken. Een interactief kunstgame paradijs voor jong en oud. Echt. In het midden van de Wonderkamers staat een groot, het lijkt wel zwevend, blok waarin honderden miniatuurkamertjes ingericht zijn als museumzaal. Met echte miniatuurkunst van onder andere Andy Warhol en Damien Hirst. Fascinerend. Op de galerij langs de kamers hangt werk van Pat Andrea, Co Westerik en anderen. Zo kun je ook zonder tablet je kunsthart ophalen al is het met nog leuker. Als de kamers tenminste niet bezet zijn door, jawel, jongeren. Zo maak je dus kunst leuk en toegangkelijk voor iedereen. Hulde.

  Lees meer >> | 7 keer bekeken

• Een zomers impressionist

  18 april 2018

  De Duitse kunstenaar Max Liebermann (1847-1935) is in Nederland nooit echt bekend geworden. Dat vind ik na het zien van zijn overzichtstentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag toch wel vreemd en jammer. De muren hangen vol met prachtig werk. Zaal na zaal. De een nog mooier dan het andere. Vooral de schilderijen waar hij tovert met het zonlicht dat door het bladerdak van de bomen op mensen en muren schijnt vind ik verbluffend. Liebermann was niet wat je noemt een moderne schilder. Zijn onderwerpen zijn zeer alledaags en dat was voor de kunstcritici zo rond 1900 een doorn in het oog. Misschien ook wel omdat zijn vakmanschap niet in geding was. Er werd kortom meer van hem verwacht. Hij trok zich van de kritiek niks aan en zocht en ging zijn eigen weg. Liebermann vond zijn definitieve stijl in het impressionisme en het Nederlandse landschap. De schilderijen van de meisjes van het Burgerweeshuis van Amsterdam en de parkschilderijen in Leiden zijn wat mij betreft topwerken. Heerlijk. De tentoonstelling Max Liebermann – Een zomers impressionist, is nog te zien tot 24 juni.

  Lees meer >> | 6 keer bekeken

Meer blogs >>