Bert Hassing

Verkooprecord Amerikaans schilderij

Ditmaal is Jean-Michel Basquiat de gelukkige. Nou ja, dat zou die zijn als hij nog leefde. Helaas is Basquiat in 1988 op 27 jarige leeftijd (waar kennen we dit van?) veel te vroeg overleden. Het schilderij Zonder titel (183 x 173 cm) uit 1982 is bij Sotheby’s, New York verkocht voor bijna 100 miljoen euro aan een Japanse verzamelaar. Daarmee is het schilderij het duurste Amerikaanse werk ooit. Door dit resultaat is Basquiat op een zelfde commerciële hoogte gekomen als Francis Bacon en Pablo Picasso. Is dat gek? Verdient Basquiat zo’n vergelijkbare status? Ik denk het wel. Jean-Michel Basquiat produceerde aan de lopende band prachtige woeste graffiti-schilderijen in een bedrieglijke naïeve stijl. Hij brak definitief door na zijn deelname aan Documenta 7 te Kassel in 1982 en aan de Whitney Biënnale in New York in 1983. Ondanks zijn vriendschap met Andy Warhol met wie hij samen werkte, bleek Basquiat niet bestand te zijn tegen het grote succes. Zijn drugsverslaving werd hem op 12 augustus 1988 fataal. Julian Schnabel maakte in 1996 een film over het leven van Jean-Michel Basquiat met een mooie rol van David Bowie als Andy Warhol.

Lees meer >> | 6 keer bekeken

Dada: een vergeten kunststroming

Of een stroming die niet bekend was. Dat kan natuurlijk ook. Het dadaïsme of kortweg dada heeft dan ook niet lang bestaan. Van 1916 tot 1920 beleefde de beweging haar gloriejaren. Dus waarom begin ik erover? Nou, dat komt door een artikel over een pas verschenen boek over het dadaïsme. En om een of andere reden heeft de dwarsheid van Dada mij altijd wel aangesproken. Het begint al met de naam. Die komt uit een Frans-Duits woordenboek. Men prikte met een zakmes toevallig op het Franse woord Dada, wat speelgoedpaard en ook wel stokpaardje betekent. Die dubbele uitleg paste goed bij de beweging omdat de leden voor ogen hadden om met mengvormen van beeldende kunst, poëzie, theater en grafisch ontwerp aan de slag te gaan. Toch is de reputatie van Dada niet goed. De beweging heeft de naam anti-artistiek, nihilistisch en ’tegen alles’ te zijn of dat zij een hogere vorm van onzinnigheid en provocatie nastreefde. Het dadaïsme is volgens mij een kunstzinnige reactie op de verschrikkingen van de Eerste Wereldoorlog. Ik snap wel dat de creatieve uitingen van Dada voor veel mensen onbegrijpelijk waren en misschien nog wel zijn. Maar niet alles hoeft in hapklare brokken geserveerd te worden. Dat Dada soms wat te ver ging is wat mij betreft te vergeven maar ik zal ze daarom niet vergeten.

Hubert van den Berg, Dada - Een geschiedenis, Vantilt, 352 pagina’s, € 29,95.

Lees meer >> | 6 keer bekeken

The lost container

Zo werd de container die Keith Haring ‘voor de lol’ beschilderde voor een surfclub in Knokke in 1987 wel genoemd. Haring was in die zomer in het Belgische Knokke voor een betaalde opdracht, een muurschildering in het plaatselijke casino. Tussentijds deed hij zijn vrienden van de surfclub een plezier om de opslagruimte voor de surfplanken eens aan te pakken. Hij beschilderde een zijkant van de witte container die op het strand stond. Haring gewapend met wat verf begon zonder schetsen links van de container om vier uur later rechts te eindigen. Het publiek vond het prachtig. Twee jaar later was de container verdwenen. Waarschijnlijk verkocht om in 2010 tijdens een expositie plots weer op te duiken. Dat is opmerkelijk want een container van 12,5 bij 2,5 meter zet je niet zo maar in de hoek en vervoer is ook geen sinecure. Een Belgische verzamelaar nam het gevaarte over en liet het restaureren. Het Haagse veilinghuis Venduehuis heeft de container onlangs geheel in stijl tijdens de zogeheten ‘aftersale’ verkocht aan een anonieme koper voor meer dan een miljoen euro. En zo is ie weer de lost container.

Lees meer >> | 10 keer bekeken

‘You love him or you hate him’

Ik ben niet zo van het zwart of wit denken. Maar als het om het werk van Damien Hirst gaat ben ik daar niet zo zeker van. Ik zal daar niet alleen in staan. Het werk van Hirst roept al sinds de jaren negentig van de vorige eeuw bijzonder heftige reacties op. Iedereen kent wel zijn tijgerhaai in een aquarium gepreserveerd in formaldehyde. Of zijn platina afgietsel van een schedel bezet met 8601 diamanten. Hirst balanceert continu op de rand van kunst en kitsch maar doet dat met zo veel lef en overtuiging dat ik daar in verwondering  naar kan kijken. Maar toch. Verder vraag ik me of of Damien Hirst nu een kunstenaar is of een briljant strateeg? Al die vragen en onzekerheden zijn typerend voor Hirst te noemen. Er is altijd twijfel. Wellicht heeft Hirst bij zijn nieuwste expositie in Venetië zijn hand overspeeld. Na tien jaar stilte komt Hirst met beelden van 5 tot 25 meter hoog. Die beelden zijn niet alleen in formaat bijzonder. Het zijn een soort parodieën op bestaande klassiekers. Ik heb ze niet in het echt gezien maar kenners zijn er naar verluidt niet blij mee. Het zou jammer zijn dat dit het einde kan zijn voor een van de meest besproken kunstenaars van onze tijd. ‘I love him’.

Lees meer >> | 7 keer bekeken

Spiegeltje, spiegeltje...

Zie je jezelf anders als je in een spiegel van ruim 90.000 euro kijkt? Bezoekers van de tassenafdeling van de Bijenkorf in Amsterdam hadden in het weekend van 8 en 9 april hier een antwoord op kunnen geven. Tenminste als ze geweten hadden dat de grote gouden spiegel op de afdeling door Jeff Koons was gemaakt. Het betrof hier een soort saluut aan Marcel Duchamp die een eeuw terug een alledaags gebruiksvoorwerp tot kunst promoveerde en Koons kunstwerk uit 1994 ‘Christus en het lam’ was precies het omgekeerde. Van waardevolle kunst naar een alledaags ding. Nou ja alledaags. De spiegel is toch wel zo bijzonder dat veel mensen een ‘selfie’ voor het werk maakten. Dus helemaal onopgemerkt bleef het kunstwerk niet. Het idee was van Andreas Blühm, directeur van het Groninger Museum. Hij wilde zien of mensen een echte Jeff Koons zouden herkennen. Nee dus. Het is altijd moeilijk om iets te herkennen wat uit context is gehaald, maar het was een leuk idee.

Lees meer >> | 5 keer bekeken

De beste tekenaar van Nederland

Ik was het even vergeten maar dankzij de prachtige documentaire Vogelparadijs: Peter Vos, Tekenaar weet ik het weer. Wat een geweldenaar. Hij was vooral bekend van zijn dierentekeningen, met name van vogels en specifiek van mussen. Maar eigenlijk kon hij alles tekenen wat hij zag. Door goed te kijken begrijp je beter hoe alles in elkaar zit was een van zijn motto’s. Vos was een briljant kunstenaar maar helaas geen briljant mens. Drank, zwaarmoedigheid en een afkeer van mensen waren dagelijkse worstelingen voor Vos. Dat zie je wel meer bij hoogvliegers zoals hij. Ik ben dan ook niet echt jaloers op zijn geniale vakmanschap. Ik kan er wel van genieten. De serie ‘Depressie’ die in de film te zien is, is om te huilen zo mooi. Geniaal. Zijn zoon vond de tekeningen jaren na voltooing in een kast en wilde weten waarom zijn vader er niets mee had gedaan. ‘Dat zou niet aardig voor je moeder zijn geweest’ was het antwoord. Wat ik dan weer hiel lief van hem vond. Peter Vos is alweer zeven jaar dood maar zijn werk leeft en hij is de beste tekenaar van Nederland.

Lees meer >> | 11 keer bekeken

Uit de school klappen

Lees meer >> | 10 keer bekeken

Vernieuwing

De Stijl veranderde de kijk op kunst 100 jaar geleden. Maar zij waren niet de enigen die aan een vernieuwende weg timmerden. Marcel Duchamp (28 juli 1887- 2 oktober 1968) was de eerste kunstenaar die zogenaamde ‘ready made’ kunst maakte. Dat deed hij al 1n 1913 met ‘Fietswiel op sokkel’. Het werk was een fietswiel met vork ondersteboven gemonteerd op een witgeschilderde kruk. Gewoon voor de lol. Humor zou altijd een rol blijven spelen in zijn werk. Vier jaar later schokte hij de kunstwereld met zijn ‘Fontein’. Een industrieel vervaardigd urinoir op een sokkel. Duchamp zond ‘Fontein’ in voor een expositie in New York onder het pseudoniem ‘R.Mutt’. De organisatie nam de inzending niet serieus, was zelfs beledigd en weigerde het tentoon te stellen. Duchamp was medeorganisator van het evenement en was op zijn beurt ‘not amused’. Het verhaal gaat dat hij de pispot aan een vriend meegaf die het bij het grofvuil zette. In 2004 werd ‘Fontein’ door vijfhonderd kunstkenners verkozen tot het invloedrijkste kunstwerk van de 20e eeuw. Het kan verkeren. Feit is dat honderd jaar geleden grote veranderingen plaatsvonden en niet alleen in de kunst. Ik vraag me af of wij ook in zo’n kantel/veranderperiode leven, gezien de talloze gebeurtenissen en niet alleen in de kunst.

Lees meer >> | 18 keer bekeken

Nieuwe datingsite?

Stel, je wilt graag naar een bepaalde tentoonstelling of gewoon naar een museum maar niet in je uppie. Wat dan te doen? Geen vriend of vriendin is over te halen om met je mee te gaan. Of erger je hebt geen vrienden. Geen paniek want sinds kort biedt de Museumkaart uitkomst. Je kunt via www.museumjaarkaart met MuseumMatch in contact komen met lotgenoten. Of het ideale gezelschap zoals de Museumkaart het noemt. En dat zijn er best veel gezien het zeer royale aanbod. Ik kom regelmatig in een museum en zie vooral veel koppels van man en vrouw met grijs haar door de zalen schuiven. Ik pas daar overigens goed bij. Maar nu vraag ik me af hoeveel van die koppels zijn daar via de datingsite van Museumkaart? Want dat is MuseumMatch toch ook? Niet dat ik daar bezwaar tegen heb maar ik verbaas mij meer over het initiatief van Museumkaart. Ik zie de achterliggende reden niet. De verkoop van de Museumjaarkaart gaat nog steeds goed. Museum bezoek ook. Is het gewoon service? In dat geval, geen commentaar maar hulde!

Lees meer >> | 10 keer bekeken

Geurende kunst

Lees meer >> | 9 keer bekeken