Blog

Op de hoogte blijven van mijn blogs? Abonneer je op mijn nieuwsbrief.

• Fotoboeken

  26 augustus 2020

  Fotoboeken zijn best populair. Vermoedelijk. Ik zie tenminste regelmatig een recensie van een fotoboek in de krant staan. Vergezeld van een aantal foto's uit het boek. Ik kijk er dan naar en.... eigenlijk niets. Geen klik meestal. Foto's in het museum doen me doorgaans wel iets. Groot of klein. Dat maakt niet zo veel uit. Misschien dat de kwaliteit van de fotograaf bepalend is? Ik heb een aantal fotoboeken. 'Eye Love You' van Ed van der Elsken bijvoorbeeld en een boek van landschapskunstenaar Andy Goldsworthy. Ik heb ze laatst nog eens opengeslagen. Leuk, maar ik denk alsmaar dat ik het origineel wil zien. Niet een reproductie. Dat is bij de sculpturen van Goldsworthy wel lastig. Hij maakt zijn kunst vaak in de ruige natuur. Dan is een foto een uitkomst. En dan nog wil ik liever de originele foto's zien. Ook de fotoboeken van Erwin Olaf en Anton Corbijn kunnen me niet werkelijk boeien. Terwijl ik genoten heb van hun werk in het museum. Dus nee, het ligt niet aan de fotograaf. Foto's van schilderijen in kunstboeken vind ik daarentegen prima. Raar maar waar. Mijn weerzin komt misschien door het boek zelf. Een stapel foto's die de ruimte niet krijgen om te schitteren. Hmm...

  Lees meer >> | 20 keer bekeken

• Overleven

  19 augustus 2020

  Ik voel me nu toch wel een beetje schuldig. Ik heb nog steeds geen museum bezocht. Het gaat slecht met de musea. Heel slecht.Dat is niet alleen mijn schuld. De verwachting is dat wereldwijd een op de tien musea zal omvallen. Ook in Nederland. Let wel, het betreft hier gerenommeerde kunstinstituten. Met de kleine musea is het nog slechter gesteld. Daarvan zal vermoedelijk een kwart sneuvelen. De (grotere) musea halen nu ongeveer de helft van de normale bezoekers aantallen. Dat lijkt redelijk maar het is veel te weinig om te kunnen overleven. Musea hebben nu eenmaal geen geldkraan. Quitte spelen is haalbaar, winst maken is vaak te moeilijk. Als dan de helft van de gebruikelijke bezoekers wegblijft is het snel over en uit. Dus ja, ik heb een schuldgevoel. Maar ik zie me zelf ook niet, een twee drie, naar museum Klok & Peel of het Polderhuis museum afreizen. Terwijl dit soort musea de meeste steun nodig hebben. En wel van ons. De burgers. De overheid kijkt al helemaal niet naar ze om. Te klein en misschien te kneuterig. De 1,5 m regel is veelal niet toe te passen. Lijkt mij een verloren zaak voor deze kleintjes. Helaas pindakaas. Maar ik ga wel iets doen aan dat schuldgevoel.

  Lees meer >> | 19 keer bekeken

• Collectie Pieterse Wassenaar

  12 augustus 2020

  In de bibliotheek zag ik het boek 'Collectie Pieterse Wassenaar' bijna over het hoofd. Beetje gek want het is een lijvig kunstboek met bovendien een knalgeel omslag. Collectie Pieterse. Ik had er nog nooit van gehoord. Maar je bent nimmer te oud om te leren en ik nam het boek mee naar huis. Hoofdrolspeler is Hans Pieterse, een Wassenaarder die in 1979 aan het schilderen was aan het tuinhek van kunstenaar Paul Citroen. Pieterse was toen nog niet echt geïnteresseerd in kunst. Tot een praatje met de kunstenaar over hun bezigheden. Citroen; 'ah u bent aan het schilderen? Waarop Pieterse antwoordde 'Welnee, ik ben aan het teren, u schildert'. Gewoon een praatje. Maar door dat contact met Citroen werd een heilig kunstvuur bij Pieterse ontstoken dat de rest van zijn leven bleef branden. Prachtig, een leuk praatje dat zorgt voor de start van een kunstverzameling. Veel geld had Pieterse niet zodat hij zich beperkte tot Nederlandse opkomende kunstenaars. Vooral Haagse kunstenaars die bijna allemaal exposeerden in Pulchri Studio in Den Haag. Het boek geeft een goed overzicht over de opbouw van de verzameling. De collectie was afgelopen februari in Pulchri Studio te zien. Die expositie had ik dus wel over het hoofd gezien.

  Lees meer >> | 24 keer bekeken

• Ronnie Wood

  5 augustus 2020

  Ik ben geen uitgesproken Rolling Stones fan. Mogelijk dat ik daarom de documentaire 'Ronnie Wood: Somebody up there likes me' pas een maand ná het opnemen ben gaan kijken. Ze zeggen weleens 'wat in het vat zit, verzuurt niet'. En zo is het. Wat een toffe peer is die Ronnie Wood. Zonder schroom en zonder poeha blik hij samen met filmmaker/

  Lees meer >> | 21 keer bekeken

• Joan Miró

  29 juli 2020

  Iedereen herkent wel een schilderij van Joan Miró. Een feest van dansende gekleurde figuurtjes, stippen, sterren en lijntjes en zo meer. Speels en vrolijk. Typisch Miró. Toch? Ja en nee. Bovenstaande betrof een bepaalde periode in zijn kunstenaarschap. De fase waarmee hij wereldwijd doorbrak. Belangrijk. Maar zeker niet typerend voor de Catalaanse kunstenaar. De documentaire ‘Joan Miró – The inner fire’ maakte dat glashelder. Miró was een weerbarstig kunstenaar. Hij probeerde alles uit. Ok, bijna alles. Van metershoge sculpturen naar muren van keramiek tot wandtapijten die tonnen wogen. En schilderijen die groter en groter werden maar gelijkertijd leger en leger raakten. Hij stak zijn schilderijen in brand om te zien wat er gebeurde met het kunstwerk. Dat deed hij ook met een enorm wandtapijt gemaakt van kostbaar materiaal. De fik erin en daarna het werk voltooien met allerlei dingen. Zoals paraplus. Zijn medewerkers hielden hun hart vast maar Miró kwam er mee weg. Zijn hele werkzame leven stond in het teken van het experiment en de zoektocht naar het magische. Hij zei eens 'Ik droom nooit als ik slaap. Maar als ik wakker ben droom ik altijd'. Wist ik toch niet allemaal. Fascinerend.

  Lees meer >> | 18 keer bekeken

• Stand-upcomedy

  22 juli 2020

  De eerste stand-upcomedian die ik zag zal Lenny Bruce zijn geweest. Nou ja, in een speelfilm over deze Amerikaanse komiek. In de bioscoop in 1974. Daarna niets meer. Maar nu is er Netflix en ik ontdek de ene stand-upcomedian na de andere. Ik weet niet of dit de beste in de business zijn, maar ik vind het geweldig. Ook weet ik niet of het een langdurige verliefdheid zal zijn. Wie weet. Nederland kent vooral een cabaret-traditie. Met sketches en muziek wordt over het algemeen zeer beschaafd de maatschappij onder de loep genomen. Zo gaat het niet bij stand-upcomedy. Nee. Dat is ruw, grof en soms meedogenloos. Het gaat over van alles. Maar de man-vrouw relatie komt bij iedereen wel aan bod. De Amerikanen Dave Chappelle, Chris Rock en Kevin Hart roeren flink in de rassendiscriminatie pot. Bill Burr haalt op hilarische wijze de Amerikaanse droom onderuit. De Australische Hannah Gadsby is indrukwekkend als ze vertelt over haar leven als lesbienne in een kleine gemeenschap. De eveneens Australische Jim Jefferies stampt met satanisch genoegen op alle heilige huisjes. De kunst van verhalen vertellen is de gemeenschappelijke factor. Dat doen ze echt fantastisch. En er zijn er nog veel meer. Fijn.

  Lees meer >> | 18 keer bekeken

• Lege zalen

  15 juli 2020

  Vroeger ging ik met veel plezier regelmatig naar popconcerten. Dat uitje is met het toenemen van de jaren omgekeerd evenredig afgenomen. Momenteel zit ik ongeveer op een zelfde aantal als toen ik zestien was. Ach ja, die goede oude tijd. De teller voor dit jaar staat vooralsnog op één. Covid-19 is misschien verantwoordelijk voor een gemiste concert. Maar met mijn bijdrage zijn de vaderlandse pop-podia natuurlijk niet echt geholpen. Dat is spijtig want het gaat niet goed. Bijna alle popzalen in Nederland staan aan de rand van de afgrond. Zelfs Paradiso moest noodgewongen personeel ontslaan. Zo gek is dat ook weer niet want er zijn bijna geen concerten. En als ze er zijn mag een zaal met een capaciteit van 2000 bezoekers niet meer dan 120 mensen binnen laten. En het zijn concerten van Nederlandse bands. De buitenlandse acts komen voorlopig niet. Deze situatie is eigenlijk onhoudbaar. De verwachting is dat de pop-podia het tot het einde van dit jaar kunnen uitzingen. En niet vergeten, de muzikanten hebben het ook extreem moeilijk. Wat gebeurt er dan? Het einde van popmuziek na 60 jaar? Is dat serieus mogelijk? Ik kan het me niet voorstellen. Nee, toch?

  Lees meer >> | 23 keer bekeken

• China

  8 juli 2020

  China hoort al jaren bij de economische wereldtop. Het westen maakt zich zorgen over de aanstaande Chinese dominantie. Maar ja, het westen is mede verantwoordelijk voor deze situatie door zo'n beetje alles door de Chinezen te laten maken. Het idee zal geweest zijn dat ze daar lekker goedkoop werken en natuurlijk niet in staat zijn om zelf iets te bedenken. Dat lijkt een kapitale denkfout te zijn geweest. China richt zich nu op design. En zoals dat gaat in China, in het megagroot. Nederland was jarenlang een soort baken in de designwereld. Dat zal gaan veranderen. De ambitie van China is grenzenloos. Ook de kunst zal met toenemende mate met de Chinezen te maken krijgen. De belangrijke kunstcollectie van Hollandse meesters van het Amerikaanse echtpaar Kaplan dreigt na een wereldreis voorgoed naar China te 'verdwijnen'. Is dat erg? Maakt het uit of belangrijke Hollandse meesters in China hangen of in een kluis in Amerika? Niet echt. Maar het is toch wel vreemd om China als onze gids voor de toekomst te zien in plaats van Amerika. Best een eng idee gezien China's opvattingen over vrijheid. Hoewel het vooruitzicht met de huidige Amerikaanse leider bepaalt niet beter is.

  Lees meer >> | 22 keer bekeken

• Protesten

  1 juli 2020

  We leven in verwarrende en veranderende tijden. Dat is waarschijnlijk een bewering die elke generatie claimt. Maar ik heb het gevoel dat de messen dit keer echt worden of zijn geslepen. Ik denk dan aan #me too, Black lives matter, discriminatie, genderneutraliteit, mensenrechten, het milieu, plastic soup, nepnieuws en natuurlijk het coronavirus en de gevolgen van de wereldwijde lockdown. Het mooie is dat ik al die protesten en acties van vooral jonge mensen bijna met plezier volg. Maar ook een beetje met schaamte. Want na de massale protesten in de jaren tachtig van de vorige eeuw tegen de atoombom hebben 'wij' niet veel meer gedaan. Met wij bedoel ik de zestigplussers. Zo voelt het voor mij althans. Maar ik leer er ook van. Neem de zwarte Piet discussie. Ik vond het een mooie traditie en zag het probleem niet. Nu denk ik dat voor zwarte Piet geen plek meer is in de wereld van vandaag. Want dat was ik vergeten. Dat alles verandert. Dat is een feit. Kijk de geschiedenisboeken er maar op na. Dus laten we klappen voor alle actievoerders die de wereld willen en gaan verbeteren. Ik had het vorige week mis. Vroeger was het niet beter. Leve de toekomst.

  Lees meer >> | 22 keer bekeken

• Museumangst?

  24 juni 2020

  We mogen de musea weer in. Hoera! Alleen moet je wel online een ticket kopen en een tijd kiezen. Oke, geen punt toch? Dat is de juiste manier om niet te veel bezoekers in de zalen te laten. Ja, dat weet ik wel. Maar ik ben nog nergens geweest! Vind ik de drempel soms te hoog? Of ben ik toch niet zo'n kunstliefhebber? Ben ik bang voor Covid-19? Wie weet. Ik mocht 'vroeger' graag spontaan voorstellen om naar een expositie te gaan. Als het een groot evenement betrof prikte ik een dag. Maar geen vastgestelde tijd. Dat zogenaamde tijdslot. Dat heb ik alleen gedaan voor die fantastische tentoonstelling van David Bowie in Groningen. Verder nooit. Nu moet het bij elk bezoek. Nogmaals, ik snap het. Maar... ik mis de voorpret om ontspannen te kunnen dwalen en te genieten van wat het museum van keuze te bieden heeft. In plaats daarvan denk ik na over hoesten en niezen. Schone handen. Mondkapjes. Voldoende afstand. Ik zou willen dat de actiegroep Virus Waanzin gelijk heeft. Maar dat lijkt me toch niet. Is de oprichter van deze club niet dezelfde die vond dat er niet genoeg maatregelen werden genomen in het begin van de Corona uitbraak? Pfff. Was vroeger dan toch alles beter?

  Lees meer >> | 14 keer bekeken

Meer blogs >>